შთაგონების წყარო - ბექას პოტი pillow cake. საინტერესოა ბიჭოლა თუ აცხობს ასეთ ტორტებს?
          პირდაპირ სასწაულია, რომ ამ ქვეყნად სასაწაულები არ ხდება. არადა თუ შენ ერთი პროგერესულად მოაზროვნეობაზე მეოცნებე ბლოგერი ხარ, მთელი წელი იდეალურად იქცევი,  სულ ცოტა ხანში  კი დაბადების დღეც უნდა იზეიმო, სწორედ ის დროა სურვილების ასასრულებლად თოვლის ბაბუამ მოგაკითხოს ლაპლანდიიდან.          ისიც მართალია, რომ სისულელეა იმის ლოდინი რაც რეალურად   არ არსებობს.
ამიტომ არ ელოდოთ თოვლის ბაბუას, იდეალურ მამაკაცსა და 86 ნომერ ავტობუსს მეგობრებო

"ეჰ რედაქტორო, ჩემი მწყემსო, ჩემო ალაჰო
უნდა გეახლო, მისაღები აგიტალახომაგ შენს ჟურნალში უწიგნურებს რომ აბალახებმითხარ, ნამდვილმა პოეტებმა - სად ვიბალახოთ?!"
დუმბაძისეული ომარ ხაიამი           ჭეშმარიტად შემცდარა ის, ვისაც ყვითელი პრესის დანიშნულება მხოლოდ უწიგნური ჟურნალისტების შეფარება, უხარისხო შრიფტით ჩვენი თვალების დათხრა, ღმერთისგანაც მივიწყებული ადამიანების პოპულარიზაცია და მარადიული კონკურსის "ვინ უფრო უაზრო კითხვას დასვამს" ასპარეზი ჰგონია.          წლები... დიახ, წლები დამჭირდა იმის მისახვედრად და საღიარებლად,  რომ ყვითელი პ

"ვინ იცის, ეგებ ყველაფერი, რასაც მიველტვით, ეშმაკის მოჩმახული აღმოჩნდეს ერთ დღეს...."


დადგება დრო და სიბერეში გადამდგარი მიხვდები, რომ ცხოვრების 70% გზაში გაატარე და ეს კატასტროფა იქნება შენთვის მითხრა ადრე ვიღაცამ და რადგან აქამდე არასდროს გამიგია მსგავსი სისულელე, მე იმ ვიღაცის სახელსაც კი ვერაფრით ვიხსნებ ახლა.

თუმცა აუცილებლად დადგება დრო, როდესაც შენი ბარგით, წიგნებით, ფიქრებით და მთელი ავლა-დიდებით მანქანაში ვეღარ ჩაეტევი, იმ მანქანაში ბავშვობაში ზედმეტად დიდი რომ ჩანდა და ყოველთვის წინ გინდოდა ჯდომა.
დადგება დრო და ყველა შენი მეგობარი ერთდორულად დაკავებული აღმოჩნდება შენთვის და დადგება დრო როცა გაიღვიძე

საქმე იქამდე მივიდა მეგობრებო,  რომ ნებისმიერი საშუალო ქართველი რომ შეანჯღრიო ღამით, -  საკუთარი სახელი შესაძლოა სრულად ვერ მოიგონოს,  მაგრამ გვანცა დარასელიას თაფლობის თვის მარშუტს ისე აღგიწერს,  სასტუმროს სახელებიც კი არ აერევა ერთმანეთში. =)

არა, მერე ისევ შენ მოგდგებიან:  სხვის პირად ცხოვრებაში ნამეტანი ცხვირის ჩაყოფა უყვართ ქართველებსო, არადა ბოლო 3 თვეა ჟურნალი არ გამოვა გვანცა დარასელია რომ არ იყოს წინ გამოჭიმული,  მოწინავე მეჩაიესავით.

ეს რომ ვთქვი - რას ვერ ხვდები? ბედნიერია ის გოგო და უნდა რომ ყველას მოუყვეს ამის შესახებო და ამისთანა მიუხვედრელის შთაბეჭდილებას თუ ვტოვებდი არ მეგონა

როგორც იცით, (თუ არ იცით დილა მშვიდობისა, როგორ გეძინათ ? :)) ა/წ 12-19 სექტემბერს ბათუმი მეხუთე საერთაშორისო კინოფესტივალს უმანსპინძლებს.
ამ ღონისძიების გასაშუქებლად თვეზე მეტია იწვევდნე ბლოგერებს. საბოლოო ჯამში კი 22 ბლოგერი მოვგროვდით. :)

რატომ მივდივარ:

• მისია. ფესტივალის გაშუქება - ე.ი. ფაქტიურად ჟურნალიტის როლის შესრულება მომიწევს, ანუ ცოტა ხანში მთელი ჩემი ბავშვობის ოცნებას ელის ასრულება. ბოლოს და ბოლოს იმას მაინც გავიგებ დავუჯილდოვებივარ თუ არა ბუნებას ჟურნალისტიკის ნიჭით?
  
• ბათუმი. მართალი ხართ მის სანახავად წინ მთელი ზაფხული მქონდა. თუმცა ნუ მიწყენთ ბათუმელებო, მაგრამ არასდროს არ არის თ

" - ალბათ ერთხელ დავბრუნდებით სამშობლოში :)
- დავბრუნდებით აუცილებლად, აუცილებლად! "


მე, არასდროს ვსაუბრობ თუ როგორ მიყვარს იგი. ამაზე საუბარი დაახლოებით იმას უტოლდება მაღალფარდოვნად ისაუბრო და ამტკიცო თუ როგორ გიყვარს დედა, შვილი, ან ადგილი სადაც გაიზარდე. რადგან ეს ხომ იმდენად ბუნებრივია, რომ ამაზე მოსაუბრეს უმალ გიჟად შერაცხავენ ვიდრე ამ სენტიმენტალურ სიყვარულის ახსნას დაუჯერებენ.

მე, არ ვოცნებობ ესპანეთის ნახვაზე. პირდაპირი მნიშვნელობით ეს არ არის ოცნება. ოცნება რომ იყოს დიდი ხნით ადრე დავიწყებდი ფულის შეგროვებას, მერე ბარგს ჩავალაგებდი და იქ ჩასული მოვიქცეოდი ზუსტად ისე როგორც ოცნების ქალაქში რამდენიმე დ

როდესაც წავაწყდი სტატიას სათაურით "რუსეთი იწვის" მივხვდი, რომ სამართალი ქვეყნად ურმით აღარ დადის, არამედ გაცილებით უფრო სწრაფ ტრანსპორტზე გადამჯდარა.

• [პაუზა.] რადგან თქვენ შეძლოთ გულის მოოხება, მიწოდოთ შოვინისტი და ცრემლიანი თვალებით მკითხოთ: ხალხმა რაღა დამიშავა?!

აბსოლიტურად არაფერი ბატონებო! ხალხი არასდროს არაფერში არ არის დამნაშავე. პოლიტიკაა ბინძური. არც ჩვენ ხალხს არ დაუშავებია არაფერი. არაფერ შუაში იყვნენ არც სკოლები, არც სახლები, არც სავაადმყოფოები, უცხოელი ჟურნალისტები კი საერთოდ როგორ მოხვდნენ ამ გაუგებრობაში ვერავინ გეტყვით.

• [პაუზა.] რათა თქვენ მშვიდად გადაიცვათ დედა ტერეზ

"ჩემს მშობლიურ ენაში იმდენი სიტყვა მომეპოვება, რომ უმალ საგანთა ნაკლებობაზე თუ მომიხდება ჩივილი, ვიდრე სიტყვების სიმცირეზეო" -


წერდა ლეონარდო და ვინჩი იტალიურ ენაზე, თუმცა ეს სიტყვები იმდენად ზუსტად შეეფერება ქართულ ენას რომ თავისუფლად შეგვიძლიას ვისაუბროთ ლეონარდოს (ან თუნდაც მისი ბებიის) ქართულ ფესვებზე.

ამასობაში კი მე, "ვალერიანი"-ს ბიზნესი დავიწყე, ამიტომ მოგიწოდებთ რომელიმე ქალაქის, "ტუსოვკის", დიზაინერის, დიჯეის ნიჭით აღფრთოვანებულ რესპოდენტთა კომენტარებს დაუკვირდეთ.


აი მაგალითისათვის:

-როგორია ბათუმი წელს?
- აუ ძააააააან მაგააარი
-როგორ მოგწონს ვალოდია ჯინჭარაძის კოლექც

ჩემს წინა პოსტთან დაკავშირებით "ხუთიოდე რჩევა ანუ რეკომენდაცია ჰექსესგან" ფეისბუქზე გამართულა დისკუსია, რომელმაც დაამტკიცა რომ მე აშკარად ვერ ვარ კარგად :)
მთელი ცხოვრება მაგას ვამტკიცებ და თქვენ ასე 15 წუთში როგორ მოახერხეთ ეგ არ ვიცი მაგრამ:

• თუ არ მოწონს რას უყურებსო რომ წერია, მინდა ვუთხრა რომ მე ასევე არ მომწონს დილით ადრე ადგომა, აგვისტო თბილისში, და ხაჭაპური ჩემს საცხობში მაგრამ მიწევს ატანა - ასე მოიტანა ცხოვრებამ...
  

• მეორეც, თუ ჯერ არ მოგისმენიათ ჩვენ თავისუფალი ქვეყანა გვაქვს. ასე რომ ტელევიზორს მინდა ჩართულს ვუყურებ, მინდა გამორთულს. ასევე ეს გადაცემა სულ ერთხელ ვნახე, ისიც მეგობრის თხოვ

"მოდი ნახეო, მიველ ვნახე და ისა სჯობდა რომ არ მენახა."

ღმერთია მოწმე არ ვიყავი ხმის ამომღები.
თბილისში ჩამოსულს ეკას წერილი რომ არ დამხვედროდა "დღის შოუს" გადაცემის ლინკით - თვალმან შენმან უნდა იხილოს და ენამან შენმან უნდა აღწეროსო.
მეც არ მჩვევია ბევრი ლაპარაკი, ამიტომ მოკლედ ვიტყვი.



რჩევა #1 - შეუცვალეთ გადაცემას სახელი - დაარქვით "გამათხოვე"

ლოგიკა მომთხოვნი რამეა და გაანჩხლებული დედაბრის სიკერპით მოითხოვს, რომ გადაცემის სახელი მის შინაარს შეესაბამებოდეს. სტატისტიკა კიდევ უფრო ჯიუტი მეცნიერებაა და შემაშფოთებელ ციფრებს იმის შესახებ თუ რამდენი "შოუა" უკვე საქართველოში პირდაპირ თვალებში გ

აღარ დავწერ მეთქი ამ მწარე-მწარე პოსტებს მაგრამ ჯერ იყო და დოინჯიმ თიკოს კრიტიკა მთლიანად მე გადამომაბარა, წუხელ ღამით კი ვასასის მესიჯი მომივიდა არ დამიტოვოო ეს გადაცემა უყურადღებოდ. მეც ჩავრთე ტვ და თითქოს ჩემს ჩართვას ელოდაო ელდასავით მომხვდა ყურში ეს სიტყვები.

" გუდიაშვილს მიაჩნდა რომ ყური ქალს ამახინჯებს ამიტომ ის ნახატებში ყურს მალავდა" - გიდი
"ვან გოგს კი მიაჩნდა რომ არა მარტო ქალს, არამედ კაცსაც ამახინჯებს... უბრალოდ ვერ ხატავდა ყურს.. და რა ექნა ?"- თიკო სადუნიშვილი

ძვირფასო თინათინ!

თანამედროვე ხელოვნებაში გარკვევა ძალზედ ადვილია, ის რაც კედელზე კიდია ნახატია, ხოლო ის რისი დანახვაც უკნ

კარგია, რომ ღმერთმა ზღვების, მთების, მდინარეების, ადამიანებისა და ცხოველების გარდა კიდევ კონკურსები შექმნა, იმიტომ რომ ადრენალინის გამოსაყოფად კლდიდან გადმოხტომა აღარ მჭირდება.

ზოგადად, მიყვარს ყველანაირი კონკურსი, რადგან კონკურენციის უნარს ამაღლებს გარდა ამისა მოგება და წაგება ხომ კაენისა და აბელის მსგავსად ძმები არიან? მართალია მათსავით თანაცხოვრება უძნელდებათ, მაგრამ მაინც ძმები.

ერთი თვის წინ ჩატარდა კონკურსი ვინ უკეთ გააპიარებდა ახალ სერვისს -
tweet.ge
ამაზე უკვე ძალიან ბევრი დაიწერა, ამიტომ ბარონ კარლ დრაიზი ( რომელსაც რატომღაც ველოსიპედის გამოგონებას მიაწერენ)
ვერ ვიქნები თუ ვიტყვი რომ უარყოფითი ამ

"მე მიყვარს ყოფნა უცნობებს შორის ისინი კაცად მაშინვე გთვლიან.
მათ არ იციან რამეს თუ წერდი,ანდა ზედიზედ იღებდი ვალებს
და როგორც შემხვედრ ორთქმავლის ელდა, ისინიც სადღაც ქრებიან მალე."
ოთარ ჭილაძე


- როგორ დაცხა, კაცო, როგორ - და სალონში ბარის ლუდით სავსე კასრი შემოაგდო - სად იყო ადრე ესეთი სიცხეები?
-თვითონ რა ენაღვლებათ? წავლენ დასასვენებლად - მომენტალურად გამოსძახეს უკნიდან.
-ვის?- მოიხედა პირველმა დაბნევით
-მთავრობას - გაისმა ისევ უკნიდან.
-ჰოოო - ჩაიცინა ლუდიანმა

მარტო მგზავრობა უაზრობაა ვითომ -კაციშვილი გვერდით არ არის ხმის გამცემი.
მარტო მგზავრობა საუცხოოა ხშირად - კაციშვ

"ნებისმიერ პარფიუმერულ ქსელს შეშურდება ისეთი არომატია თევზის ბაზარში" (c) თიკო სადუნიშვილი - 2010 წლის ნიჭიერი შეუძლია თევზის სუნი აღიქვას არომატად.


ავტორისეული შესავალი:
არსებობენ ადამიანები, რომელთაც დაბადებიდან ისეთ უნიკალურ ნიჭს მიანიჭებს ხოლმე არსთა განრიგე, რომელთაც ჩვეულებრივი ადამიანები შემდგომში ვერაფრით შეიძენენ, ვერც ისწავლიან და ვერც იყიდიან. მაგ: ბაზარში ვარდისფერი შიფონის კაბით სიარულის, ან ზოოპარკში 12 სანტიმეტრიანი ფეხსაცმლით კაკუნის უნარს. გეთანხმებით, ამას რა თქმა უნდა შური მალაპარაკებს, თორემ რამე ნიჭი მაინც რომ მოემადლებინა ჩემთვის ღმერთს, აქ ხომ არ ვიქნებოდი.. (სად ვიქნებოდი ისიც იმავ ღმერთს ეცოდინე

"ლეპტოპი ხომ არ არის მთავარი - მთავარია რომ მე ეს სერვისი მომწონს და მინდა ყველას გავაგებინო რომ მომწონს :)"



თუ თქვენ მოულოდნელად:

• წააწყდით მნიშვნელოვან მოვლენას;

• მოიგეთ მილიონი;

• ვერ ჩააბარეთ გამოცდა

• მიგატოვოათ შეყვარებულმა

• ნაადრევად გაგეღვიძათ კუბოში

• ღამის 3 საათზე ამოყავით თავი რომელიმე გარეუბანში, ფულისა და მანქანის გარეშე

• მიიღეთ მოულოდნელი მემკვიდრეობა

• შეეხეთ რომელიმე სელებრითს ქუჩაში

• გზა აგებნათ მწვერვალზე ...

და გინდათ რომ ეს მთელ მსოფლიოს შეატყობ