მარსი გვიტევს
დილით, როგორც ყოველთვის, 7 საათზე აღვსდექი ზეზე. თუმცა, ეგ რა შუაშია.
დღეს განსაკუთრებული მოხდა ის, რომ ვიყავი ომში. ომში, სადაც ერთმანეთსა ერკინებოდნენ სმენაჲ და ხედუაჲ და საღი გონებაჲ. სიტყუაჲ ერთი, რომელიც დამცდა განსაცდელსა ჟამსა იყო ‘HOLY SHIT’, რამეთუ იმ დროსა წმიდაჲ მძღნერზედ ფიქრის გარდა სხუაჲ არარაჲ შემეძლო.
მიხვდით, ალბათ, მეც ვნახე ”იმედისეული” პოსტაპოკალიპტიკური საქართველოს მომავალი.
ისე, კსტაწი, მაგაზე კარგ კომპიუტერულ თამაშს ააგებდა კაცი. ნუ, თუ ვინმე ითავებთ, მეც მომიხსენიეთ, როგორც იდეის ავტორი.
ჰოდა, სად ვიყავი. ეს იყო სრული კვერცხიზმი (!) და არასერიოზულობა. ბოლო




