ჯერ კიდევ დღისით დავფიქრდი ამ თემაზე, მაგრამ არ ვიცოდი როგორ დამეწყო და რა დამეწერა.. არ მინდოდა ერთი ადამიანის დახასიათება გამომსვლოდა.

თავიდან დავიწყებ და იმედი მაქვს გასაგები პოსტი გამომივა.

მოკლედ, როდესაც ბლოგებს გავეცანი მათ ავტორებზე შემექმნა ძალიან კარგი შთაბეჭდილება. მეგონა რომ ისინი სხვანაირები იყვნენ… არა ისეთები, როგორებიც სკოლაში. მეგონა რომ ისინი არ განახვავებნენ ადამიანებს გარეგნობით, ქცევებით, ხასიათებით და გემოვნებით. ამიტომ ძალიან კარგად განვეწყვე მათ მიმართ… მინდოდა ყველასთან ძალიან კარგი ურთიერთობა მქონოდა, მაგრამ გავიგე რომ სხვებს თურმე “ყველა” არ ევასებათ, ანუ დავასკვენი რომ ყველა

სოციალური ქსელები… ყველგან გვხვდება. თავიდან თბილისში გავრცელებული იყო одноклассники, რომელზეც ჩემი კლასელები დარეგისტრირებას მაძალებდნენ, მაგრამ მე მაინც ვიდექი ჩემს აზრზე. ყველას ვეუბნებოდი ”არ ვარ მანდ დარეგისტრირებული და არც ვაპირებ!!!” შემდეგ Facebook, რაც ჯერჯერობით ლიდერია სოციალური ქსელების შორის.

ბოლო ხანებში, ჯერ მხოლოდ ბლოგერებში (ყველა ბლოგერი მაინც ჯერ არ იყენებს) გავრცელდა მსოფლიოში უკვე კარგად ცნობილი ტვიტერი (twitter – რაც ქართულად ჭიკჭიკს, ჟღურტულს ნიშნავს). მე თუ მკითხავთ, ისე მომწონს ეს სახელი!!!! შევდივართ ყოველდღე twitter.com-ზე და ისე ტკბილად ვჭიკჭიკებთ, რომ ყველას უხარია ჩვენი მოსმენა და ამ მოსმენი

გუშინწინ პირველად ვუყურე გადაცემას “დაამარცხე ვარსკვლავი” და თუ გავითვალისწინებთ, რომ ტელევიზორს ძალიან იშვიათად ვუყურებ, შეიძლება ითქვას, რომ ამ შოუმ მართლა ჩამითრია.

მერე უცებ თავში გამიელვა, რა მოხდებოდა მსგავსი შეჯიბრი ქართველ ვარსკვლავებთან “ჩვეულებრივ მოკვდავებს” კი არა, ჩვენს საყვარელ ქართველ ბლოგერებს რომ გაემართათ. ჩემს იდეაზე მე თვითონვე გამეღიმა და უცებ ჩამოვწერე რამოდენიმე წყვილი, თუ რომელი ბლოგერი რომელ ვარსკვლავს შეერკინებოდა.

ხოლო ვინ ვის დაამარცხებდა, ამის გამოვლენა თქვენთვის მომინდვია!

წყვილი #1

ბლოგოსფეროს მამიდად წოდებული, ბლოგერი რომელიც სიტყვას წვერ წამახული

ჩემმა ერთმა მეგობარმა დღეს ”გამახარა”! სადღაც გადააწყდა ჩემნაირი დიზაინის მქონე ბლოგს.

Header. დიზაინის შეცვლას არ ვაპირებ ნამდვილად! უბრალოდ header-ს გავუკეთებ და სხვა არაფერს. დავიწყე მე მისი გაკეთება ფოტოშოფში, თითქმის დამთავრებულიც მქონდა, და ამ ოხერმა კომპიუტერმა რაღაც შეცდომა გამომიგდო, და ჩემი header-ი წაიშალა. აღარ არის კომპში, გაქრა : ((((((

ესეც ასე… ამას მე ვწერდი ვორდში იმიტომ, ინტერნეტიც წავიდა სადღაც. და მხოლოდ ახლა, როცა მოვიდა, გადმოვიტანე აქ, და დავპოსტე.

რამე თუ გინდათ, მირჩიეთ. თუ არა, როგორმე გადავიტან…

მადლობ, რომ არსებობ და ხარ ჩემი მკითხველი

number of view: 6

უსაყვარლესი რუკა : ))

გუშინ ანუ 30 ივნისს იყო სოციალური მედიის დღე რომელიც პირველად აღინიშნა საქართველოში სვითის მეოხებით. იდეის ჩამწვეთებელი კი გაბო აღმოჩნდა : ))

წინა დღეს შევთანხმდით ბალღები რომ იქ სადაც მუდამ : ) ანუ ვერის ბაღთან შევიკრიბებოდით და ერთად წავიდოდით. 5 საათზე გავიუარე ლეონსიოს და წავედით.. ვნახე ბავშვები მათ შორის პირველად ადო, რეზო, ქილიფა. მოკლედ წავედით ავტობუსების გაჩერებასთან ვეკო და მისი თანამეინახე აჩო ვნახე ხოდა კიდე 2კიჯა, მარიამი და სალომე. ავტობუსში ბევრი ვიხუმრეთ ვიმხიარულეთ ვიკისკისე და ასე შემდეგ და ნა კანეც ავედით. მთაწმინსი პარკმა გვიჯიგრა თურმე და დაუთმია ჩვენთვის ამფითეატრის არენა : )))) პრ

დღეს სოციალური მედიის დღე არის, რომელიც თბილისშიც აღინიშნა. მე აღარ დავიწყებ იმაზე საუბარს, თუ ვინ შემოიღო ეს დღე უბრალოდ იხილეთ რამდენიმე ვიდეო.  მარი, ჰაშტაგი აქაც გამოვიყენო?

ვიდეოები ცოტა ცუდი ხარისხისაა, შორიდან ვიღებდი, ამას არ ვიმჩნევთ )
და კიდევ, პრეზენტაციები სრულად არაა ჩაწერილი, ნაწყვეტებია.

1. სოციალური მედიის დღე გახსნა მარი ტალახაძემ

2. გაბო იმედია მაპატიებს, ვერ გადავუღე ვიდეოოო…

3. ლანდიშამ რსს-ებზე წარმგვიდგინა კარგი პრეზენტაცია... დიდად ვერაფერი გავიგე ხმაურისა და ყაყანის გამო… მაგრამ ვიდეოს აგერ ხედავთ

4. შემდეგ ბიბლუსის კორპორატიული ბლოგის ავტორი გიორგ

კვარიათში გაიმართა ქართული ბლოგინგის დღეები, რომლის ერთერთი მოდერატორი და მინორიტარული ორგანიზატორი მეც გახლდით. ახლა ვაქვეყნებ ერთერთ მოკლე სახელმძღვანელოს, რომელიც ამ ღონისძიების ფარგლებში დაიწერა. მოგვიანებით იქნება თვით ღონისძიების მიმოხილვაც.

ნებისმიერი ბიზნესისათვის, მიუხედავად იმისა, წარმოებისა თუ მომსახურების სფეროში მოქმედებს, არის მონოპოლისტი თუ მჭიდრო კონკურენციის მონაწილე, უაღრესად მნიშვნელოვანია მომხმარებელთან და ბაზართან ეფექტური კომუნიკაციის აწყობა და წარმართვა. თანამედროვე სამყაროში უაღრესად მნიშვნელოვანია ინტერნეტში სწორი მარკეტინგული კომუნიკაციის წარმართვა.

ამას აქვს მრავალი მიზეზი.

იმისათვის, რომ სიზმარში რამე გადაგიხადონ, პირველ რიგში, სიზმარი უნდა ნახო. მე კი მეტს არაფერს ვაკეთებ ღამით: ან სიზმრებს ვხედავ ან ვწერ. ვწერ იმაზე, რაც სიზმრად ვნახე და ვნახულობ სიზმრად იმას, რაც დავწერე. ,,თვითმკვლელთა მატარებელიც” ეგრე დაიწერა. ჯერ იყო საშინელი სიზმარი, რომელიც როდის-როდის გავუმხილე ჩემს დას. ლელამ მითხრა, აუცილბლად უნდა დაწერო, თუნდაც ძალიან პატარა რამე და თუნდაც მხოლოდ მე მაჩვენოო. დავწერე, მაგრამ მხოლოდ მისთვის არ მიჩვენებია. და ახლა ვფიქრობ:  კიდევ კარგი, რომ ასე მოვიქეცი.

ჩემმა მოთხრობამ გუშინ კულტურის სამინისტროს კონკურსი მოიგო.

პირველი ადგილი და 1200 ლარი ჩაბღუჯა კასმანავტკამ, რომელი

ადომ თამთაგა. ძალიან გამიხარდა. ე.ი ვიღაცას ვახსოვარ. მადლობა ადოს = ))

ხო ყველაზე კარგი ჩემს ცხოვრებაში არც თუ ისე ბევრია ალბათ იმიტომ რომ არც თუ ისე ბევრი მიცხოვრია და არც თუ ისე ბევრი მახსოვს ამ 18-წლიდან.

• ადოს ეწერა და არ შემიძლია არ დავეთანხმო, რომ ყველაზე კარგი და ყველაზე მაგარი ზღვის დანახვა იყო. დღემდე მახსოვს ის ემოცია და გაკვირვება რაც იმხელაააა ზღვის დანახვისას დამეუფლა.
• ალბათ ის რომ ცურვა ვიცი. არ ბევრმა იცის და ყველაზე კარგი შეიძლება ვერ იყოს, მაგრამ ჩემთვის ძალიან დიდი და კარგია. ერთადერთი რამ რაც არასდროს მომბეზრდება და რითაც არაჩვეულებრივად ვისვენებ.
• ყველაზე კარგი ჩემს ცხოვრებაში ჩემი

როგორც ჩანს, ბლოგოსფეროს ამ თამაშის მახეში მეც გავები. რამდენიმე კვირის წინ ეკამ დამტაგა და ახლა მიწევს საკუთარი თავის დახასიათება, რათა მიცნობდეთ, იმ შემთხვევაში, თუ კი ქუჩაში ერთხელ მაინც დამინახავთ.

სად?

თითქმის ყველგან. ძირითადად ქალაქის ცენტრალურ ნაწილებში, ბარებსა და კაფეებში. განსაკუთრებით PUB-ებში “პეროვსკაიას” ქუჩაზე, “დონატებში” აბაშიძეზე და სხვ.

ლანდიშა - სათვალეების გარეშე

ასევე ტრანსპორტში, ამ ბოლო დროს განსაკუთრებით ავტობუსებში, უფრო ხშირად #14 ნომერში, რადგან ტაქსის ფული ნაკლებად მაქვს და ამიტომაც ბილეთსაც არასდროს არ ვიღებ. თუ კონტროლიორი გამაჩერებს და ბილეთის წარდგენას

შარშან ამ დროსაც ზუსტა დ ასე ცხელოდა, როგორც ახლა. იმისწინადაც და რაც თავი მახსოვს სულ ასეა. რაც თავი მახსოვს, ბებიაჩემი სულ იმეორებს გლობალურ დათბობაზე ყურმოკრულ ფრაზებს და რაც მთავარია წვიმასაც, სიცხესაც, მიწისძვრასაც და ჩემს სიზარმაცესაც ლამის რუსებს აბრალებს. ანუ, დღევანდელი სიცხე არ იქნებოდა რუსებს რომ არ მოეწყოთ. მოკლედ, კიდე ერთი მიზეზი რატომაც არ უნდა გვიყვარდეს [...]

საერთოდ ტეგ თამაშები და მითუმეტეს ასეთი შინაარსის არ მიყვარს მაგრამ ვის, ვის და გაბოს (რომელმაც დამტაგა) ხათრს ვერ გავუტეხავდი და ვერ ვაწყენინებდი ამიტომ ორიოდე სიტყვით დავწერ ჯერ ერთი შევთანხმდეთ :დ რომ ორშაბათიდან შაბათის ჩათვლით, საღამოს 7 საათამდე – გამორიცხულია სადმე შეგხვდეთ. მაგ დროს მე ჩემს ციხესიმაგრეს ვეკუთვნი, აღმაშენებლის ხეივნის მე-12 კილომეტრზე სად სამსახურის გარდა შეიძლება შეგხვდეთ: კუს ტბაზე, ლისის [...]

მოკლედ ლეონსიოს მეოხებით 6ში ვიყავით ათიოდე ბლოგერი ექსკურსიაზე მანგლისში.. 10 იმიტომ რომ მეტი რატომღაც არ წამოვიდა კვირა დღეს მოუნდათ ყველაფერი : ((  ენივეი ყველამ თავის თავს დააბრალოს ვინც არ წამოვიდა : ))) ამ ბოლო დროს თქვენ წარმოიდგინეთ და ბევრი ლაპარაკის ხასიათზე არ ვარ ხოლმე : ))) დაჟე ერთი მორიგი მონოლოგი მაქვს დრაფტში და მოთმინებით მელოდება როდის ვაღირსებ დამთავრებას.. მოკლედ მაინც ბევრს ვლაპარაკობ და პირდაპირ საქმეზე გადავალ. დილის 9 საათზე მე და ლეონსიო მივედით სპორტის სასახლესთან ცოტაოდენი ვიცადეთ, შევგროვდით, წავედით, ივაჭრეს ჩაალაგეს და გავცდით თბილისს : ))

ვიყავით:
ზურიუსი
ლანდიშა
პაწი
ეკუსი

30+ ბლოგზე დაიწერა. მგონი ყველა სათითაოდ წავიკითხე.

არავის დავუტაგივარ. (ან იმედი მაქვს ვერ ვიპოვე)

ქუჩაში თუ შემოგხვდით, მითხარით:

“გამარჯობა, Sweet, შენ ბლოგოსფერომ დაგივიწყა.“

Related Posts

1. მიმიწვიეთ