უკვე რამდენიმე წელია მსოფლიოში აღარავის უკვირს, რომ მობილური ტელეფონი არა მხოლოდ ადამიანებს შორის ურთიერთობის საშუალებაა. მის გარშემო შექმნილ დამატებით სერვისებს შორის ერთერთი მნიშვნელოვანია მობილური გადახდები. ამ დროს ტელეფონი ელექტრონული საფულის ფუნქციას ატარებს. ამ ტექნოლოგიის დანერგვამ გამოიწვია სპონტანური ხარჯვის სტიმულირება – თუ ადრე ადამიანს ჰქონდა “გამოსაფხიზლებელ-გადასაფიქრებელი” დრო რეკლამის ნახვასა და ფულის დახარჯვის მომენტს შორის, ახლა უკვე [...]

ჩვენ ერთად გამოვიარეთ ცხოვრების მრავალი ქარტეხილი… იგი ჩემს გვერდით იყო აგვისტოს ომის დროს… რამდენი ხანია დილა არ გათენებულა, მისკენ არ გამეხედოს… თან ისეთი წყნარი ძილი აქვს, ხანდახან მოგინდება ადგე და დახედო – ხომ კარგადაა… მოკლედ, სადაც მე ვიყავი, იქ იყო ისიც… მაგრამ… მე მას ვყიდი! ჰე, თვალზე მომდგარი კურცხალი შევიმშრალეთ და ვკითხულობთ დანარჩენს: იყიდება Sony Ericsson P1 ჭკუა ტელეფონი, [...]

რამდენიმე დღის წინ კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის (GNCC) წარმომადგენელმა გაახმაურა სატელეფონო ნომრებთან დაკავშირებული უახლოესი გეგმები, რომელთა განხორციელება ყოველ ჩვენთაგანს შეიძლება შეეხოს. წარმოდგენილ პროექტში საუბარია ნომრების პორტაბელურობაზე და ქალაქისა და მობილური ნომრების ერთი ციფრით დაგრძელებაზე. ამ პოსტში ამ უკანასკნელზე გეტყვით ჩემს მოსაზრებას.

საკითხის ისტორია
(ვისაც პოსტი გეგრძელებათ, გამოტოვეთ ეს პუნქტი და გადადით პირდაპირ აქ)

როდესაც 90-იანების ბოლოს საქართველოში მობილური კავშირი შემოვიდა, ბევრს არ ეგონა, რომ კლიენტთა რაოდენობა 100′000-ს გადააჭარბებდა. ამ დროს ჯეოსელს ჰქონდა მხოლოდ ნომრები 877 4X-

“…почему никто в Тольятти, будь то «разъездной» водитель или конструктор, не пристегивается ремнем безопасности? Не иначе, они тоже верят. И когда оказавшийся на переднем сиденье Рустам Акиниязов (покинув недавно пост редактора журнала Автоспорт, он стал PR-менеджером АвтоВАЗа) бестактно застегивает ремень, водитель хмурится:
— Вы что, мне не доверяете?
— Вам? Вам я доверяю на все сто! Но остальным участникам движения — не очень.
Водитель недовольно хмыкнул: мол, другим людям тоже надо доверять, как же без веры! Так и не пристегнувшись, он мчал под 160 км/ч в Тольятти, с назидательным упоением обго

4 არ უყვართ იაპონიაში, კორეასა და ჩინეთში, რადგან ხმოვანებით ჰგავს სიტყვა “სიკვდილს”. ასევე ის არ უყვარს Nokia-ს – იმდენად, რომ არა აქვს არცერთი მოდელი, რომელიც შეიცავს 4-ს, ხოლო Symbian 9.3-ის შემდეგ პირდაპირ 9.5-ზე გადავიდა.

17 არ უყვართ იტალიაში, რადგან რომაული XVII-დან მიიღება სიტყვა VIXI – “ვცხოვრობდი” (ანუ სხვანაირად – “მოვკვდი”).

13 არ უყვართ დასავლური ცივილიზაციის ქვეყნებში. აქ მიიჩნევენ, რომ 12 არის სასრული (12 თვე, 12 ნიშანი ზოდიაქოში, 12 შტო ბიბლიაში, 12 ღმერთი ოლიმპოზე), ხოლო 13 ამ ყველაფერს არღვევს. ფორმულა 1-ში არ არის მეცამეტე მანქანა. ამერიკაში ბევრგან არ ა

დავით IV აღმაშენებელი

საშინლად არ მიყვარს, როდესაც რამე საქმე უსასრულოდ ჭიანურდება და ბოლო არ უჩანს. თუ რამე იწყება, უნდა დამთავრდეს კიდეც. მაგრამ გარდა მიმდინარე საქმეებისა, არსებობს კიდევ ძველი ჩანაფიქრები, რომელთა განხორციელებაც შეიძლება არ მოხერხდეს დღეს, მაგრამ იმის იმედით, რომ როდესღაც განახორციელებ, დროებით გადადო და არ დაივიწყო. ასეთი ჩანაფიქრისთვის თავის მობმა და განხორციელება უფრო მეტ სიამოვნებას განიჭებს, იმიტომ რომ ერთი “ჩამოკიდული” საქმით ნაკლები რჩება.

ახლა გიამბობთ ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდ თავმოუბმელობაზე:

2000 წელს, როდესაც ESM-ში ვსწავლობდი, რამდენიმე ჯგუფელმა გადაწყვიტა საკუთარი დომენის (ინტერნეტ-მისამართის) დარეგის

ამ ბოლოს დროს ქარნეტში გამოჩნდა ახალი ტენდენცია: ბევრი ახალი ბლოგერი ვალდებულად თვლის თავს დაწეროს ბოღმა-პოსტი თემაზე “რა “სტრანნი” ხალხი ვართ ეს ქართველები”. ამ პოსტში აუცილებლად იქნება თავმოყრილი 20-30 თვისება, რომელიც ავტორის აზრით ზუსტად ახასიათებს ქართველთა “ბნელ” აზროვნებას. ყველაფერი ეს რასაკვირველია გაზავებულია დიდი ოდენობის სარკაზმითა და ლაითი იუმორით.

ასეთი პოსტების წაკითხვისას ყოველთვის მეცინება… და მიჩნდება გარკვეული მოსაზრებები:

1. და შენ ამ პოსტის დაწერით რა გააკეთე? რა უთხარი მკითხველს ამითი? რომ ის “ტრანნია” და შენ თვალი აუხილე, იმიტომ რომ განსხვავებული

მხოლოდ ერთი დღე აღმოჩნდა საკმარისი იმისათვის, რომ ინტერნეტში გაჩენილიყო მრავალი გრაფიკული ხუმრობა Apple-ის ახალ ქმნილებასთან დაკავშირებით. აი რამდენიმე საინტერესო მათგანი:

iPad nano

ზრდის ტენდენცია

iPod Touch x4

გადაჭრით ითხოვენ...

iPad

So Jewish

P.S. Thanks to my beloved Lyu for supplying me with these images.

მიუხედავად იმისა, რომ მთელი ცხოვრება (Sony) Ericsson-ის ტელეფონები მაქვს (16 სხვადასხვა მოდელი გამოვიცვალე) და ჩემს კომპიუტერებში მხოლოდ Windows-ის ვერსიები იცვლებოდა, შეუძლებელია Apple-ის პროდუქტები ვერ შეამჩნიო. საბოლოოდ, როცა ჯერი საჩუქრად ფლეიერის ყიდვაზე მიდგა, iPod Touch-ზე შევჩერდი და ჯერ-ჯერობით ნამდვილად არ მინანია – იგი მართლაც საუკეთესოა.

რამდენიმე წუთის წინ კი კომპანიამ, სტივ ჯობსის პირით წარადგინა ახალი პროდუქტი – პლანშეტური კომპიუტერი iPad. აი სურათებიც:

Apple iPad

Safari on iPad

YouTube on iPad

Video on iPad

Photos on iPad

Notes on iPad

Maps on iPad

ისრაელში ჩემ წამოსვლამდე ცოტა ხნით ადრე მონაწილეობა მივიღე მოაზროვნეთა ელიტარული კლუბის თამაშებში, ჩემი მშობლიური ბათუმის გუნდის შემადგენლობაში. ახალი ჩემპიონატის დაწყების წინ ვდებ ამ თამაშების ჩანაწერებს:

“რა? სად? როდის?” 15.03.2009 from David Birman on Vimeo.

“რა? სად? როდის?” 29.03.2009 from David Birman on Vimeo.

შესავალი

2006 წელი. “თბილისის ფორუმი” ქართული სოციალური ქსელია, ხოლო იქ განთავსებული თემა “Just, რა…” – ქართული Twitter. ადამიანები მრავალფეროვანი ნიკების უკან იმალებიან და მათი რეალური სახელის (და რიგ, გამონაკლის შემთხვევებში – გვარის) დადგენა ხდება მხოლოდ რეალში – მშვიდობიან (“სხოდკა”) ან არც ისე (“სტრელი”) გარემოებებში. ზოგიერთი უკვე ბლოგერობს, მაგრამ ჯერ კიდევ უწევს ამ საქმიანობის პროპაგანდა, რადგან ქართველი ბლოგერები სანთლით საძებარია.

ამ დროს იხსნება david.ge – დღევანდელი განმარტებით მიკრობლოგისა და ფოტობლოგის ნაზავი (პოსტების უმეტესობას ფოტოე