გუშინ ალუბალმა დამტაგა თავის პოსტში, რომელიც უხერხულ სიტუაციებს ეხებოდა. ხოდა გადავწყვიტე, რომ ეს ყველაზე შესაფერისი თემაა ჩემნაირი ადამიანისათვის, რომელიც ყოველთვის, დიდი წარმატებით ახერხებს ასეთ მდგომარეობაში ცავარდნას. ალბათ ყველაფერი ჩემი დაბნეულობის და “რაღაცნაირი” ხასიათის ბრალია.
ძირითადად სკოლაში ვხვდებოდი ხოლმე უხერხულ სიტუაციებში. ახლა უკვე მივეჩვიე და იუმორის თვალით ვუყურებ, ამიტომაც მალე მავიწყდება.
ამბავი 1
მეცხრე კლასში სკოლის გაცდენა მიყვარდა ხშირად. ამიტომ მათემატიკის მასწავლებელი ყოველთვის საგულდაგულოდ მიმოწმებდა დავალებას, რამე ხომ არ გაქვს გამორჩენილიო. ეს პროცესი ყოველთვის მაღიზიანებდა.




