რადგანაც ქართველები ვართ და ყყველაფერში პირველები და განსაკუთრებულები უნდა ვიყოთ. მეც ჩვენს, ქართულ რელობაზე გავაკეთებ აქცენტს და აღვწერ ქალისა და მამაკაცის ურთიერთობას დღევანდელი ქართული მენტალიტეტისა თუ ფსიქოსოციალური ნორმების გათვალისწინებით.
ამას წინათ სასწავლო ფსიქოთერაპიულ ჯგუფს ვუძღვებოდი, სადაც დამწყებ ფსიქოკონსულტანტებს უნდა ესაუბრათ იმ პრობლემებზე, რომლებიც მათი აზრით ხელს შეუშლიდათ კლიენტთან/პაციენტთან მუშაობისას. შეუმჩნევლად საუბრის თემამ ნელ ნელა სექსისკენ და ქალიშვილობის ინსტიტუტისკენ გადაინაცვლა. ჯგუფი ორად გაიყო, ერთნი ამტკიცწებდნენ რომ ქალი უნდა იყოს ქალიწული გათხოვებამდე, რომ დედობა აკისრებს მას ამ მოვალეობას და რომ
პოსტები ტეგით „ქალი და მამაკაცი“
ქალები მარსიდან, კაცები ვენერიდან (ნაწილი მეორე)
ქალები მარსიდან, კაცები ვენერიდან (ნაწილი პირველი)
ქალისა და მამაკაცის ურთიერთობის თემა ალბათ ერთერთი ყველაზე მტკივნეულია მსოფლიოში და ამ გარემოებას ისევ და ისევ ჩემმა უსაყვარლესმა ექზისტენციალიზმმა დარია ხელი. სამყაროში სადაც დღესდღეისობით ინდივიდუალისტური კულტურა მეფობს და ყველა პირველ რიგში საკუთარ თავზე ფიქრობს, სადაც ხალხი სახლებში, კომპიუტერებთან ზის და ცოცხალ ურთიერთობას ვირტუალური ურჩევნია, სადაც თვითოეული ჩვენთაგანი ერთპიროვნულად პასუხისმგწებელია საკუთარ ცხოვრებაზე და სადაც ადამიანი ესოდენ მარტოსულად გრძნობს თავს. ამ სამყაროში ქალსა და კაცს შორის ურთიერთობა თითქოს ოაზისად უნდა ქცეულიყო, მაგრამ ასე არ მოხდა.
ჯერ კიდევ 50-იან წლებში ექზისტენციალისტი ფსიქოთერაპევტი როლო მეი თავ
კვლავ ინტერნეტში ბოდიალისას ნაპოვნი. მე ძალიან ვიხალისე, გიზიარებთ:
Part 1
--------------------------------------------------
Dear Tech Support,
Last year I upgraded from Boyfriend 5.0 to Husband 1.0 and noticed a distinct slow down in overall system performance, particularly in the flower and jewelry applications, which operated flawlessly under Boyfriend 5.0.
In addition, Husband 1.0 uninstalled many other valuable programs, such as: Romance 9.5 and Personal Attention 6.5,
and then installed undesirable programs such as:
NBA 5.0,
NFL 3.0 and
Golf Clubs 4.1
მე, ბაბუა, მამაჩემი და დოქტორ ჰაუსი: ოჯახური მითის ნგრევა?
ეხლახანს დავასრულე House M.D.-ის მორიგი სერიის ყურება. ძალა და უნრბუბრად რამდენიმე პარალელი ამომიტივტივდა თავში. აღმოვაჩინე, რომ როგორც მე ასევე მამაჩემი და ბაბუაჩემი ბუნრბით ძალიან ვგავარ/გავდნენ დოქტორ გრეგორი ჰაუსს. და აი კერძოდ რით: ჰაუსი გენიოსი ექიმია, ასეთივე იყო მამაჩემი, მაგრამ რამ განაპირობა მათი ამგვარი გენიოსობა? საქმე იმაშია რომ ექიმი ჰაუსი, ისევე როგორც ყველა ჩემს მიერ ჩამოთვლილი ვერ ურთიერთობს ხალხთან. მას უფრო დიაგნოზი აინტერესებს ვიდრე პაციენტის განცდები. ფსიქოლოგიურ პრობლემებს ის ასევე როგორც მათემატიკურ ამოცანებს უყურებს და მათემატიკური სიზუსტოთავე ცდილობს ამოხსნას ისინი. ვერ ვიტყოდი რომ ან მე ან მამაჩემს არ მიყვ
მწარეს პოსტმა შთამაგონა ამის დაწერა, თუმცა ძალიან არ მინდოდა, მაგრამ რაღაც ისეთ განწყობაზე დავდექი (თითქოს მინდა სოლიდარობა გამოუცხადო და თან ჩემი ტკივილიც გამოვხატო), თან ამინდიც ხელს მიწყობს ჩემი მელანქოლიური და თითქმის დეპრესიული განწყობის გაძლიერებაში.
შენი სურათი დღემდე იმალება ჩემი ამოუთქმელი აზრების ჩანაწერების ფურცლებს შორის და დროთა განმავლობაში ამოტივტივდება ჩემი მეხსიერების ზედაპირზე და ნერვებს მიწამლავს. время лечит??? რაღაც არ მგონია, მაგრამ იმედს მაინც ვიტოვებ. აღარ ვიცი, რამდენჯერ შეიძლება დავწერო შენზე, მაგრამ რაც დრო გადის დასაწაერი და საფიქრალი არ ილევა, პირიქით მატულობს და მატულობს. ამის მერე გინდა ადამიანმა დაიჯე
გუშინ ვნახე ადამიანი, რომალის ნახვა სრულებითაც არ მინდოდა, მაგრამ გარემოებამ გამოიწვია და მისი ნახვა მომიხდა. მაგრამ საკმაოდ კმაყოფილი დავრჩი, რადგანაც მან მაჩვენა, რომ მის გარეშე ბევრად უკეთესად ვგრძნობ თავს ვიდრე მის გვერდით. დიდად სალაპარაკო არც გვქონია, არ ვიცი რატომ მოუნდა ჩემი ნახვა. მე სათქმელი არაფერი მქონდა, მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ სერიოზული ურთიერთობა გვქონდა.
შეიძლება კარგად იყო ადამითან, რომელთანაც თავს დაძაბულად გრძნობ და ელოდები რაღაცას, თუნდაც სიტყვას ან თუნდაც მოქმედებას, რომელიც იცი რომ არ გესიამოვნება??? მგონი არა!!!
საერთოდ ამ ურთიერთობიდან და კიდევ მანამდეც გამოვიტანე დასკვნა, რომ არასოდეს არ ღირს ვიღა




