დავკომპლექსდი?

ენა დამება და ერთი სიტყვა იყო, ვერაფრით ვიხსენებ ეხლა რომელი , ორჯერ ვცადე და ვერაფრით ვთქვი.

ა, ხო, “გამათბობელი ჩართული” – მგონი ეს იყო.

ეტყობა, ვცდილობ თავი მოვაწონო და ერთი რომ წავიბორძიკე , მერე დავიბენი ფეტვის მარცვალივით.

მერე ყავა შემომთავაზა და შაქარი იმდენი ჩავყარე მეგონა კამპოტს ვსვავდი , – არც ეს არ შეიმჩნია .

ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, შესვლისას ისეთი გაბადრული სახით შევედი, თითქოს, ბადრი პატარკაციშვილის მთელი ქონება მისთვის ეანდერძებინოთ და მე მახარობელი ვიყავი .

მერე იყო ენის დაბმა და ბევრი შაქარი. წამოსვლისას კიდევ ერთი Fail .

მეტისმეტად დავიღალე, დასვენება 2 კვირა დასვენებას სულ არ გავდა , ამიტომ ბოლო 2 დღე სოფელში გადავწყვიტე გავრიდებოდი ამ არანორმალურ რიტმს … პრობლემებს ხომ ვერაფერი გამოლევს … ხოდა წავედი, წავედი და წავედი …

თბილისიდან გასული არ ვიყავი, რომ სულ 40 წუთში სოფელში ამოვყავი თავი , – ისე ვერ ვახერხებდი ტვინის დასვენებას და იქნებ, იქ მაინც მომეხერხებინა რამე, მითუმეტეს, რომ ივლისამდე თავისუფალი დღეები აღარ მეღირსებოდა.

… რა კარგი იყო ცხელი ღუმელი, რა სასიამოვნოდ ტკაცუნობდა შეშა , ისვროდა ნაპერწკლებს …

წასვლისას მეგონა, თბილი სვიტრები დამჭირდებოდა, არადა იმ საღამოს გადავჩიჩქნე ძ

changes in my life … სულ ეხლახანს, 2 დღის წინ დავწერე პოსტი ამ თემაზე, მაგრამ რა ვიცოდი, რომ მთავარი change-ები ჯერ კიდევ წინ მქონდა.

მართალნი ხართ, ადამიანი იმითაა განსაკუთრებული, რომ “რთული მექანიზმია” .

ამის ნათელი გამოვლინებაა თუნდაც ის, რომ 2 დღის წინ ვერც წარმოვიდგენდი, თუ მე Beyonce-ს მოსმენა მომინდებოდა, თუ მის ერთ სიმღერას დავსირჩავდი youtube-ზე.

მარა, ეს ყველაფერი ეხლა რეალობაა და ეს პოსტიც ძალიან არეული გამოდის. არადა, სულ არაფრის დაწერას არ ვაპირებდი.

უბრალოდ, ხშირად ვცდებით ადამიანებში, ან თვითონ ეს ადამიანები ცდებიან ჩვენში. ან ორივე ერთად.

შედეგად კი ნ

თურმე გავიზარდე, გავიზარდე და შევიცვალე. ამას ერთი მარტივი მაგალითის საფუძველზე მივხვდი.
მეგობარი მყავდა, სკოლის დამთავრების ასაკში მასზე ახლობელი ერთეულები თუ იყვნენ ჩემთან, ჩემ “მეორე მეს” ვეძახდი …
ჩემი იდეალი არასოდეს ყოფილა, არც რჩევას ვეკითხებოდი მას, მითუმეტეს, მაშინაც არ მოსწონდა ის ბევრს … მაგარამ მე მისი არაფერი მაღიზიანებდა …
მისი არანორმალური საქციელი არ ყვიროდა ჩემში… არ მიჩენდა პროტესტის გრძნობას …

გავიდა დრო… დავამთავრე სკოლა …

მე ჩავაბარე…

ის არც ეცადა … მერე საზღვარგარეთ წავიდა 2 წლით…

ერთმანეთი არ გვინახავ

ერთ სახალისო საიტს გადავაწყდი.

გაინტერესებთ როგორი იქნება თქვენი შვილი? მაშინ ეწვიე ამ საიტს

ბავშვებს აქ უსაფრთხოდ აკეთებენ ყველაფერი წამებში მთავრდება, არაა საჭირო “მძიმე რუტინული შრომა” და შემდეგ 9 თვე გაღიპული მუცლით სიარული

უბრალოდ შეიყვან მონაცემებს შესაბამის გრაფებში და პატარა უკვე სახეზეა

ეხლა გეტყვით ყველაფერი მე როგორ გავაკეთე და როგორი ბაო გამომივიდა

აქ ავტვირთე ჩემი სურათი. არაა აუცილებელი მარტო ანფასი იყოს გადაღებული, – რომ აიტვირთება მერე თავად შეგიძლიათ ამოჭრათ და მხოლოდ სახე დატოვოთ

ისე, ჩემი, როგო

გუშინ ერთ-ერთი პირველი დღე იყო, როცა ჩემი თავით კმაყოფილი ვიყავი. საერთოდ, არასრულფასოვნების კომპლექსი შემომიფრენს ხოლმე ტვინის ხვეულებში, მაგრამ გუშინ დილით ჩემმა ყველაზე კრიტიკოსმა დამაც სამოსის შერჩევისას რომ შემიქო “ფიგურა” ( : D ) მეთქი ოოოო, მგონი მართლა გავხდითქო წამომიფრინდა ნარცისიზმული აზრები ….

კარგ ხასიათზე როცა ვარ, მერე თავიც ლამაზი მეჩვენება და გუნებაც უკეთესისკენ ტრიალდება.

წარმოგიდგენთ ექსკლუზიურ სურათებს ჩვენი გუშინდელი დამხობიდან ამხობიდან ჩაცეცხვლისა და სასმელის ჩანთქმიდან ღამის თევამდე, მეტი ბლოგისთვის არ შეიძლება : D

არა, არა, თუმცა, ამ სურ

ზამთარიც გავიდა და ახალი წელიც, მაგრამ ნათქვამია, “არ ვიქნები 100 წლისაც ბებერი, გული იყოს მხოლოდ უბერებელი”-ო : )

ჰოდა, არ მომენატრა საზამთროც და “საზამთრო” ტკბილეულებიც.

ნუ, საზამთრო ჯერ შორს არის და ამიტომ, ისევ “საზამთრო” ტკბილეულით დავაპირე პირის ჩაკოკლოზინება : ))

ეს კი სასარგებლო ბმული, თუ

როგორ ავარჩიოთ მწიფე საზამთრო?

დავტეხე თხილი, მოვხალე პატარა ტაფაზე, გავარჩიე ნაფრცქვენებისაგან და შუებში გადავჭერი, მერე ზემოდან ჩემი სოფლის უგემრიელესი ტაფლი მოვასხი და ავურიე,

რა გამოვიდა ვინ ვერ მიხვდება? რა და უგემრიელესი გოზინაყი : ))

გულზე ლოდი მედო და გადამაგორეს.

მაგრამ, ჯერ არ ვიცი მის ადგილას ეხლა როგორ კონსტრუქციას ააშენებენ მავანნი უნივერსიტეტისანი.

მოკლედ: ბოლო გამოცდა დავწერე მრავალტანჯულ ეკონომეტრიკაში და დაველოდები ეხლა მეც შედეგებს, თუ ეს საგანი შემრჩა, მე9 სემესტრი მომიწევს და ცუდია : (

მაგრამ, ეჭვი მაქვს 21 ქულას მაინც დამიწერენ – სიპსა ლოდსა ზედა ჰრტყენი თავი ვეკო, რამეთუ გეტენებაი საგანი იგი საძულველი მაღლივსა შიგან…

მაგრამ, თავს ზემოთ ძალა არ არისო, – როცა თავს ყველაფრით გამოიტენი “ნორმალუ

თურმე, დაუწერელი ყოფილა, რომ სტიქიით დაზარალებულები ერთმანეთს დაუზარლად ეხმარებიან.

თუმცა, ამაზე ბოლოს … ეხლა კი ჯერ დღევანდელ თოვლზე წავიჭორაოთ : ))

წინა პოსტიდან უკვე იცით, რომ დღეს წესით, ხარაგაულში ქორწილში უნდა ვყოფილიყავი, მაგრამ, ამის მაგივრად კორპორაციის ფინანსების გამოცდა დავწერე 36 ქულაზე (ჩემი გამოთვლებით)

ისე, რად მინდოდა სადმე წასვლა, როცა იქვე , სადაც ვიყავი, მაღლივშივე ასეთი თოვლი იყო , ნაძვები და ექსკლუზიურად მაღლიველებისთვის ტროპოკულ მცენარეებზე თოვლის დასტები : D = >>>

ჰოდა, გამოცდიდან გამოსული ნეხვატკაში

ხელმარჯვეობა ძალიან კარგი რამ არისო, ხომ გაგიგიათ?

თუ არ ან ჯერ არ გაგიგიათ, მე გეტყვით. : D

რაა, გგონია რომ ცუდია ხელმარჯვეობა? : D ნუ, გააჩნია როგორ ასპექტში.

აი , მე კი, ძალიანაც გამომადგა ის, რომ მე ხელმარჯვე “ოსტატი” გამოვედი.

ჰოო, ჰოო, მე ხელმარჯვე  ვარ !!!

ორაზროვნება რომ გაგიფანტოთ, დავაზუსტებ, რომ ეს ის არ არის, რაც შენ გგონია : D : D : D

ეს დღეები პოსტებს იმიტომ არ ვწერდი, რომ კლავიატურა გამიფუჭდა , აღარ იკრიფებოდა და ყიდვისგანაც თავი შევიკავე, ბოლო გამოცდას აღარ მოვრჩებოდი.

აჩო მაცდუნებდა (თავ

ანა კურნიკოვა და კლაუდია შიფერი გამოდიან კორტებიდან. ამ დროს, ენრიკე იგლესიასი გაიჩითა თავისი სასტავით. მისმა ერთ-ერთმა ამფსონმა სიმღერა დაიწყო

:

“- ცრემლიან თვალებს ნუ მალააავვვ”

ამას აშკარად ანას უმღეროდნენ. მას კი უკვე ყელში ქონდა ამოსული სტატუს Que. იგი ერთი 10 ნაბიჯით მიუახლოვდა ენრიკეს უცებ, არავინ რომ არ მოელოდა, შემოატრიალა თავის სექს-ბომბად აღოარებული სხეულის ნაკვთები და ენრიკეს აუღელვებლად, ნელა უთხრა:

“- ენრიკე, ერთი წუთი, მოდი აქ. “

იგი აბა რა ბიჭი იქნებოდა ერთ დაძახებულზე რომ გაქცეულიყო ანასთან და ცოტა ირონი

“წინ წასული მელაო, უკან ჩამორჩებაო” – ძველი ხალხური ანდაზა.

ზუსტად ეს სიტყვები აღმოხდა დედაჩემს წეღან დეიდასთან ლაპარაკს რომ მორჩა ტელეფონზე. მოკლედ გეტყვით რა ხდება:

ერთმა ჩემმა ნათესავმა, – გელამ, რომელსაც ყველა კონჩხოს ვეძახით, (ალბთ იმიტომ, რომ ძალიან გამხდარია) ცოლი მოიყვანა. ამ ზედმეტ სახელის ეტიმოლოგია საიდან მოდის ვერ ვხვდები, ალბათ კუთხურად ნიშნავს მეტისმეტად გამხდარს : D

ძაან მაგარი კაცია კონჩხო, ჰოდა ცოლი მოიყვანა და ეს რომ გავიგე უკვე გამიხარდა. თან წინა დღეებში ჩემი ძმის ნათლიის ქორწილში ვიყავი, იმანაც ცოლი მოიყვანა და მაგ

როგორც იქნა ქართველებმაც გადაწვიტეს გადაეღოთ,ისეთი ფილმი რომელიც ჯერ არცერთ ქართველს არც უცდია…პირადად მე მივესალმები ასეთ იდეას,თორე ამოვიდა ყელში ეს კომედიური მელოდრამები… დიდი შეიძლება არც არაფერი იყო,მითუმეტეს როცა ასეთი ბანალური სიუჟეტი აქვს,მარა მაინც კაია

ფილმის შესახებ:

ფილმის დასახელება: Spam / სპამი

ჟანრი: მძაფრსიაუჟეტიანი, საშინელებათა, თრილერი

წელი: 2010

რეჟისორი: რამაზ ჩაჩანიძე

როლებში: დავით ქაცარავა, სოფია სებისკვერაძე, სოფია მეიერი, გვანცა კორშია …

ქვეყანა (სტუდია)

სულ დავივიწყე, ვითომ აღარ მახსოვს?…

გგონია “დავიკიდე” შენი სურვილები? დამავიწყდა შენი მომლოდინე თვალები?

ის ინტერესიც კარგად მახსოვს ჩემი ყოველი მომდევნო პოსტის დროს რომ გიპყრობს ხოლმე … : )))

იცი როგორ მიყვარს ეგ გრძნობა? : )

დროდადრო შემოდიხარ ჩემ ბლოგზე, ელოდები ახალ პოსტებს, გაინტერესებს რას ვიტყვი ახალს, საინტერესოს, თუნდაც ძველს … : ))) დაგამშვიდებ

არსად დავკარგულვარ, არც დამვიწყებიხარ, არ მიღალატია შენთვის : ))

მეც შენსავით განვიცდი პოსტების სიმცირეს, ბლოგზე ობის მარცვლებს … : (( რა ვქნა, მეტენება საგნები : ((( რა ვქნა, ვერ ვუმკლ

რაღაცა ისეთ ხასიათზე მოვედი ამ შუა ღამისას, რომ ასეთი სახლი მინდა მქონდეს,

არა, მე არ მინდა რომ მქონდეს … : ))

მაგის მოვლის თავი სად მაქვს : D

მაგრამ მინდა, რომ თავისუფლად შემეძლოს მასში გადაადგილება : )))

და გართობა მინდა : )))

ხო კაია? : )) აუზიცაა და ღამეა თან : )))

მე მიყვარს ღამე, შენ? : ))

თბილი და არომატული წყალი აუზში,

თავზე შავი ვარსკვლვიანი ცა,

ხელში ვისკი,

დაბალ ხმაზე საყვა