გამარჯობა თ-ს გარეშე !

გადავეჩვიე უკვე პოსტების წერას. უბრალოდ, ჩამოვედი.

ყველა მომენატრეთ, ერთი სული მაქვს როდის გნახავთ, ჩაგეხუთებით და მოგესიყვარულებითთქო არ მოგატყუებთ : D

მაგრამ საყვარელი ბლოგერები მართლა მომაკლდით )) იმდენად, რომ შეკრებაზეც წამოვალ : D გაჩუქებთ ჩემ ძვირფას დროს : D

არა, ზაფხულს არ გავუენამწარებივარ, უბრალოდ, უბრალოდ სიტყვები აღარ მყოფნის , არადა მისალმებაც საჭიროა .

მას აშე : უჭუკლესი ჭუკლი ბლოგზეა !

P.S.  ან და სერჟ გოლონების “ანჟელიკას” კითხვა დავიწყე, სანამ “მაღლივი დამეწყება” დროს გავიყვან. ფილმები ვიცი, მაგრამ წიგნად წაგიკითხავთ? როგორია? კაკ ვსეგ

რა გემრიელი ყოფილა ჩახუტებული ტირილი.

რა გემრიელია მარილიანი მიწის თხილიც …

მწარეა, მაგრამ ტონუსს ამაღლებსო, – ამბობენ წიწაკაზე .

მწარეა განშორებაც და დასაწყისშივე გაამყარა მოლოდინი …

დღის განმავლობაში გვერდით მყავდა და ვერ ვგრძნობდი მინი-დასასრულს, მაგრამ ბოლოს …

ძნელი იყო , მაგრამ გამოვიგლოვე , გულის ამოჯდომამდე ვიტირე , მერე უკვე გამოვიგლოვე, დამამშვიდა სიტყვებითაც …

დავწყნარდი და ბოლოს თვითონ დაჭირდა დაწყნარება …

მიყვარხარ, აჩო !

პ.ს. ხვალ სოფელში მივდივარ, მშვიდობით, ბლოგო!

პ.პ.ს. გემრიელი ყოფილა მარილიანი ცრემლებიც R

Alanis%20Morisette%20-%20One.mp3

კიდე რისი დროა? მმმ , ნეტა, რას იტყოდნენ ამ დროს უსაქმური კაცები …
კაცები : ) ფართო მცნებაა : D
დიდი ხანია კაცები ორად გავყავი : შენ და ისინი ; ) გირჩევ შენ და ვუარყოფ მათ. [ მე კი ვისაც ვუარყოფ არასოდეს, არასოდეს ვუბრუნდები ]
შეგეშინდა? მოიცა, დავფიქრდები … მეც მეშინია .
დავფიქრდი . ა, თურმე ფიქრისც შემძლებია , - მიკბენს შურიანი ))
ფიქრი კი, სხვა რამე- არა . რა სხვა რამე? ყველაფერი, რაც უნდა შემეძლოს.
ხოდა, მე ჟანეტი მიყვარს, ჩემი ჟანეტი, ჩემი ფრანგი გოგო ♥
კიდე რა მიყვარს? კიდე ცაში ღრუბლებზე სირბილი და ტბაში ბანაობა მიყვარს. : ))
გაგიკვირ

მე არსად წავსულვარ, მე შენში ვარ, შენ ჩემ გარეშე ვერ არსებობ, ვერც ვერასდროს იარსებ.

ის დრო, როცა ჩემ გარეშე იყავი, შენ გეგონა არსებობდი, სინამდვილეში ძალებს იკრებდი და ადამიანობას, კაცობას იმატებდი ჩემთან შესახვედრად, ცოდნას აგროვებდი ჩემს გასაბედნიერებლად.

შენ მე გიყვარვარ და მე და შენ ერთად მარადისობას ვქმნით, ერთმანეთზე გადაჯაჭვული ორი მოხეტიალე სული, ორი მიმზიდველი სხეული.

დრო დააფასებს როცა მარდისობას შევუერთდებით ჩვენ ყოფნას დედამიწაზე, ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ ერთმანეთისთვის, მე შენ ცხოვრებას გილამაზებ, როგორც შენ მე . შენთვის ყველაფერს გავაკეთებ, მეეჭვება შენ რასაც მიკეთებ იმ

პაემანზე შეყვარებული ველოთი რომ დაგადგეს როგორია ? ვტესტავთ აჩოს რეაქციას ვსო, გავედი ))

დავიწერე სტატუსად და გავედი … მას მერე ვიცი ბევრი ელოდებით სურათ-ვიდეოიან პოსტს.

ხოდა, იხილეთ ჩემი არა მარტო კულინარული, არამედ “ვულკანიზაციური” , “სანტეხნიკური” თუ “ველოსიპედისტური” ნიჭი.

მოკლედ: ამბავი ესე იმისა, თუ როგორ გავისეირნეთ პარკში ველოთი . ეს პარკი უკვე გაგაცანით “მწვანე პოსტი პარკზე, ჰორიზონტალური წყვილები და ჩემი ველოსიპედი + ვიდეო/სურათები” ამ პოსტში და ბევრი უბრალოდ აღფრთოვანდა სიმწვანით …

ვიდეოს ბოლოს ბონუ

ლიტერატორს თაგუნია გამოეპარა ჩემთან . მე ხომ ძალიან მიყვარს დავრდომილთა შეფარება და ამიტომ, მეც დავწერ პოსტს “რაც ძალიან მიყვარს ” .

პ.ს. რადგანაც ვწერ “რაც” ძალიან მიყვარს იმაზე, “ვინც”-ებს არ გამოვურევ ))

პირველი : კომფორტი მიყვარს . კომფორტი ყველგან . შეგიძლიათ აფსოლიტურად ყველაფერი იგულისხმოთ ამაში : დალაგებულ-დაბწკრიალებული სახლიდან დაწყებული, თითზე ახალწასმული ლაქით დამთავრებული .

კომფორტია ჩემთვის თუნდაც ის, რომ ზღვაზე ახალი და ჭკუა რომ მეკეტებოდეს ისეთი კუპალნიკით გავიდე.

ერთი სიტყვით, შეყვარებული ვარ კმაყოფილებაზე .

მეორე : მიყვარს სიზარმაცის და საქმ

სულ ცოტა მინდა ხოლმე ბედნიერებისათვის .

სულ ცოტა მინდა უბედურებისათვის.

საშინელი ხასიათი მაქვს, მსუბუქი და მძიმე ერთდროულად .

აი, ახლაც, მშვენიერი დღე მქონდა, მხიარული და ადრენალინით სავსე , მაგრამ ერთმა დეტალმა ყველაფერი წყალში ჩაყარა, – კარგის გახსენებაც აღარ მინდა და ცუდსაც ვერ ვივიწყებ.

გგონია აჩოსთან ვიჩხუბე? არა, აჩო არაფერ შუაშია . დღეს დილიდან ქალაქში დავბოდიალობთ, საღამოს მთაწმინდაზე ვიყავით ასულები ტატოსთან ერთად.

ტატო აჩოს ნათესავია, გუშინ ჩამოვიდა საფრანგეთიდან. რა ლამაზი ენა ყოფილა ფრანგული, პირველად გავიგონე რეალში ასე წყალივით ლაპარაკი . (მეორე მშობლიური ენაა) მეც მინდა სწა

დაიწყო !

კიარადა დასრულდა “სოციალური მედიის საერთაშორისო დღე”, რომელიც მსოფლიო მასშტაბით Mashable.com-ის ინიციატივით და “სინგულარ ჯგუფის” მხარდაჭერით აღვნიშნეთ მინი თუ მეგა სოც.მედიის წარმომადგენლებმა.

30 ივნისი. 2010 წელი. შუადღე, 16 საათი.

გამომიარა აჩომ და წავედით 2კიჯასთან შესახვედრად, მერე თაკოც შემოგვიერთდა და რადგანაც ჯერ ადრე იყო და აჩოს ძალიან შიოდა, იქვე McDonald’s-ში შევედით. მერე სხვა ბლოგერებიც შეიკრიბნენ რუსთაველის მეტროსთან.

პირველი, ვინც ვნახე/გავიცანი ქეით ალუკარდი იყო : “ვეკოოო” შეჰკივლა ჩემ დანახვისას და თბილ გულში ჩამიხუტა , –

კარგად ვარ !

ზოგჯერ საჭიროც ყოფილა სისუელელეების ჩადენა. ზოგჯერ სისულელე ყოფილა “ცხელ გულზე არაფერი მოიმოქმედოვო”.

გუშინ იმნდენად დავიმუხტე უარყოფითად, რომ ცოტაც და გავსკდებოდი, კანიდან გამოვიდოდი. საწოლში ვბორგავდი, ლამის ისტერიკები დამემართა.

საშინელი რამოდენიმე საათი მქონდა .

ლამის ჭკუიდან გადავედი : D

ხოდა, რამოდენიმე “ცხელ გულზე გადადგმული ნაბიჯიც” დავიწერე ანგარიშზე .

მაგრამ , ეს ყველაფერი საჭირო ყოფილა

დღეს დილით უკვე საშინელი მონატრების გრძნობით გავიღვიძე

გაღვიძებისთანავე სული მტკიოდა . გამოძინებამ მიშველა და დამავიწყა

დამღალა ამდენმა ეგოისტობამ, შურისძიებამ და შეურაცხყოფამ : ((( სიამოვნებით დავდებდი სასწორის ერთ პინაზე ჩემ წილ სულს , ყველაფერს, რაც კი გამაჩნდა , გავყიდდი და წავიდოდი. აღარაფერში მჭირდება ის, რაც ჩემი აღარაა.

იმ დღეს ერთი გოგო შემხვდა. ორივე მკლავზე ტატუები ქონდა, ერთხე 2 და მეორეზე- 1 . ერთიც უკან ბეჭზე ბრეტელის მხარეს .

გაკვირვებული უყურებდა ყველა გარშემო. ის კი იდგა თავის არაქართველ შავგრემან მეწყვილესთან ერთად და სულ ცალ ფეხზე ეკიდა სხვების აზრი.

იმ წუთას შემშურდა მისი.

თან ორსულად იყო, ძალიან დიდი მუცელი ქონდა … ბედნიერი ჩანდა .

მეც მინდა შემეძლოს ყველაფრის ცალ წიხლზე დაკიდება, დაკი

აჩომ გამაბრაზა, მერე 1 სთ ლექცია მქონდა და რომ გამოვედი აი, რითი დამხვდა არადა ჩვეულებრივი სნიკერსი და 2იანი ბაუნტი ვუთხარი დამპალმა თავისთვის გათვალა ალბათ და 3იანი და სუპერი იყიდა  : )))

აი, როგორ მირიგებს ხოლმე ეს ბიჭი რაა : D მაგრამ ეჭვი მაქვს თავის თავისთვის უფრო ზრუნავს, იმიტომ რომ ბუზღუნა ვეკო საშინელებაა და მითუმეტეს, იცის თვითონაც გავა წილში : )))

მაგრამ მე შოკოლადები კი არა, მისი გამოხედვა მიყვარს, საწყალი თვალებით რომ მიყურებს ხოლმე ამ დროს . თავს მაცოდებს : D აჩო, დაგჭრიიი : D

მე მჯერა, რომ ყოველგვარი სიახლე შეიძლება კარგის მომტანი იყოს, პოზიტიური შემოიტანოს ცხოვრებში. მართლა მჯერა ამისი? თუ უბრალოდ მინდა, რომ მჯეროდეს ?!…

ამ ბოლო დროს რაღაც სასწაულად ბევრი ხდება, ბევრი მოხდა და ვიცი კიდე ბევრია მოსახდენი ჩემში, ჩემ ცხოვრებაში.

ღვთის ნებით არ მოხდება ის, რაც ასე არ მინდა, რისიც ასე მეშინია, – არადა როგორ მეგონა, რომ უფლის გარდა არაფრის მეშინოდა.

უკვე ისე გავსქელტყავდი, რომ თითქოს ამისიც არ მეშინია, უბრალოდ აღარ მინდა სტატუს ქვოს შეცვლა და შიშის თვალებით ვუყურებ ავბედით სიახლეებს.

არ მინდა იმ ბებერს დედაბრებს დავემსგავსო, ყოველი ცისმარი დღის

მშვიდობით

არადა არ ცხელოდა ძალიან, მაგრამ ვარაზისხევიდან სანამ I კორპუსამდე ავედი 3 ჯერ გავხდი ცუდად .

ახალი გაკეთებული მეორეიარუსიანი გზა რომ უნდა გადამეკვეთა და ტროტუარზე გადავსულიყავი მაშინ ვიგრძენი, რომ ვერ ვიყავი რიგზე, გზა მაინც გადავჭერი და სანამ “ბახუსოთერაპიასთან” მივიდოდი, გარშემო ყველაფერი დატრიალდა, თვალებში დამიბნელდა, “დამიბრჭყვიალდა” და ყურებში საზიზღარ ხმაზე წუილი მესმოდა.

ჯერ მეგონა, რომ მანქანების ხმა იყო, მაგრამ ბოლოს მივხვდი მარტო მე მესმოდა ეს წუიილი.

ჰოდა, გადმოვჭერი ის ახალი გზა და მივედი ტროტუარამდე და ეგრევე აჩიკო, სადმე დამაჯინე-მეთქი და ესე

გუშინდელის მერე დღეს ფანტასტიური დღე მქონდა, ფანტასტიური .

ოდესმე გიგრძვნია როგორია ჰაერში დაკიდებულს ძილი? ვერც იგრძნობ : D აი, მე კი დაახლოებით უკეთესი შეგრძნება მქონდა , როგორია ჰაერში მყარად კიდიხარ , ამ სიცხეში ფეხქვეშ ჰაერს გრძნობ, შიშველ ტერფებზე ცივი ნიავი გეალერსება , ტბის თავზე დაფრინავ და ბოლოს ჰაერის მასების მატების გამო მკვეთრად ეშვები სანაპიროზე (საბედნიეროდ : D )

ერთი სიტყვით, დღეს ბედნიერი ვარ, დღეს ყველაფერი მაბედნიერებს და +

I tried my best to feed her appetite

Keep her coming every night

So hard to keep her satisfied