არ ვიცი ამ პოსტს ბევრი ბლოგერი წაიკითხავს თუ არა, მაგრან ეს დიდად არ მაინტერესებს. blogroll-ზე დარეგისტრირების დღიდან მაწუხებს კითხვა: ნაცნობობით იწერება აქ შეფასებები, თუ ვინმე სერიოზულად კითხულობს და ობიექტურად აფასებს ნაწერებს? ალბათ ამ კითხვაზე პასუხი ბევრს არ ექნება და თუ ვინმემ იცით, კომენტარებში დაწერეთ. კიდევ ერთი, მაინტერესებს რატომ ეკიდებით ახალ ბლოგერებს აგდებულად? რატომ თრგუნავთ მათ, თითქოს ისინი მხოლოდ იმიტომ წერენ პოსტებს, რომ ბლოგერობა მოდაშია. თამამად შემიძლია განვაცხადო, რომ ახალი ვარ და ჩემი ბლოგი მოდის გამო არ შემიქმნია. ყველას აქვს უფლება საკუთარი აზრი გამოთქვას და მათ დაბლოკვას ნუ შეეცდებით. ბლოგსფერო თქვენთვი

დღეს ჩემი მეგობრის წყალობით ფეისბუქზე ახალი სმაილიკები აღმოვაჩინე. მაკის და საფარის დახმარებით მოახერხა, შეაგროვა და ყველა ერთად გაასტატუსა. ჰოდა, რომ არ დამეკარგოს, აქვე შევინახავ და დავაკოპირებ ხოლმე, თორე ამოვიდა ყელში ეს ერთი პატარა ♥ გული, ყველაფერზე გული და გული ან მთლად უარესი – FB საშინელი აპლიკაცია, როცა სმაილების ნაცვლად ისრები და 2 წინადადებიანი signature ჩანს.

მოკლედ, ამათ აქ დავდებ და თუ დაგჭირდეთ, კი გეცოდინებათ სად უნდა შემოიხედოთ

✿ ❁ ★ ✤ ❤ ❥ ➷ ➹ ☹ ☂ ♠ ♣ ♥ ☀ ♧ ♧ ♤ ♡ ♢

მადლობა ნანუკას

Related Posts:

• Sorry, I don’t wish to be one of your 4,999 friends…

"საფრანგეთს ორი ისეთი რამ აქვს, რის გამოც მთელი მსოფლიო ქედს უხრის. ეს არის სიგარეტი “ჟიტანი” და ედიტ პიაფი, რომლის მხოლოდ ერთი რომელიმე სიმღერა გადასწონის მთელ ანგლო-საქსურ პოპმუსიკას"

ედიტ პიაფი (ფრანგ. Édith Piaf), ნამდვილი სახელი და გვარი ედიტ ჯოვანა გასიონი, (ფრანგ.:Édith Giovanna Gassion); (*19 დეკემბერი, 1915, პარიზი ― † 11 ოქტომბერი, 1963, პარიზი) — ფრანგი მსახიობი და მომღერალი, მსოფლიო ესტრადის ვარსკვლავი.
მიუხედავად მრავლად გამოცემული ბიოგრაფიისა, მრავალი ფაქტი და მოვლენა ედიტის ცხოვრებაზე ბურუსით არის მოცული. გადმოცემით 1915 წლის სუსხიანი დეკემბრის ღამეს პოლიციელს, რომელიც უბნის პატრულირებას ახდენდა, ყვირილი შემოესმ

სწავლის დაწყებამდე კიდევ უფრო დიდი დრო დამრჩა, ვიდრე ველოდი. ვადემბა ერთი კვირით გადაიწია და მეც კიდევ ერთი კვირა დამემატა უსაქმურობისათვის. ახალი რექტორი იძულებულს მხდის მაღლივი მომენატროს. არის ამაში რაღაც ჭკვიანური

ხოდა მეც ამდენი დროის გასატარებლად ისევ მულტფილმებს მივმართე. ვინც მიცნობს, იცის როგორ მიყვარს მათი ყურება, მაგრამ უკვე დიდი ხანია არ მინახავს არც ერთი. მიზეზები:

1. დისკზე რომლებიც მაქვს ჩაწერილი, ყველა 1000-ჯერ მაქვს ნანახი და არ მინდა მთლად დამეზეპიროს.

2. 30 ლარიანი ჯელინკი არც ისე სწრაფია, რომ ინტერნეტიდან გადმოწერა არ დამეზაროს.

3. ტელევიზორში მხოლოდ რობოტებზეა მულტფილმები და არ მომ

Number of View: 60

კურთხეული ხარ შენ, წამო, რამეთუ მოგონების ფოტონაპერწკლებით აღავსებ ადამიანის მეხსიერებას

(მერამდენე მუსიკა ვცადე, რომ განწყობისათვის დამემთხვია)

დიდი ხანია, აღარ მიყვარს მოპათეტიკურო პოსტები და, საერთოდ ამ ტონით წერა/კითხვა. მაგრამ იმ დღეს პატარა უფლისწულის გაწვიმებული შადრევნიდან რუხი მტრედი აფრინდა, პატივმოყვარეს მინიატურლ ქანდაკებას გადაუფრინა და კადრის მეხსიერებიდან გაუჩინარდა.

წამების წვიმა ისე გადარეცხს თაობებს დედამიწიდან, რომ ჩვენ, ყველაზე გონიერთ, არც არაფერს შეგვეკითხება.

წამი ზოგჯერ ნეტარება, ზოგჯერ კი წამებაა. უმეტესად კი წამი ისეთივე

დიახაც. “მე დავბრუნდი” უფრო რაღაცნაირად ჟღერს, ვიდრე მხოლოდ დავბრუნდი. 

მოვიარე მთა და ბარი. ეს უკვე – ცოტა ბავშვურია და იმედია, “ძალით რაღაცნაირ” სათაურს ცოტათი მაინც ანეიტრალებს.

მომენატრეთ… თითქმის ყველანი.

ხევსურეთიდან ქობულეთში და ქობულეთიდან ისევ მთაში – კოჯორში.

დასვენება ძალიან მაგარი გამომივიდა.

ყველაზე ცუდი, რაც შემემთხვა, ის არის, რომ ციფრულმა კონტაქტი დაჰკარგა USB-ისთან და სურათები ვერ გადამაქვს კომპიუტერში.

რომ გითხრათ, ძალები აღვიდგინე მეთქი, ტყუილი იქნება… უფრო მეტად დავიხარჯე… ასე რომ… ვერ გპირდებით ხშირ-ხშირად ვესტუმრები ბ

:მისალმება:
დაწყება მიჭირს : )) გუშინ ძილში ვფიქრობდი დამეწერა საერთოდ თუ არა… აბა რა უნდა აკეთო როცა რაღაც მუდნი სიზმარი გესიზმრება და არ იცი როდის გაიღვიძებ.. უნდა დაჯდე სადმე გაშტერებული თვალებით უნდა უყურო სიზმრის არეულობას და იფიქრო : )) ხოდა იმას ვამბობდი რომ დაწყება მიჭირს.. გაგრძელებას კიდევ არაუშავს.. რა დავწერო წიპა ვიწუწუნო “ომგ სექტემბერი მოვიდა და დამერხა თქო?”, მინდა არ მინდა რამე მაგდაგვარი გამოვა მაგრამ მთლად დაუწერლობაც არ შემიძლია. რაღაც უნდა ვთქვა, რაღაცას უნდა მივცე საშუალება ამოვიდეს. დიდად არამგონია გულზე მომეშვას, ცოტა მაინც გავთავისუფლდები…
ეს ის თვეა როცა ვკვდები და ოქტომბ

კომენტარები, შეძახილები და ,,გამონათქვამები” დღევანდელი სანაკრებო შეხვედრებიდან… ბოდიში მომიხდია უცენზურო სიტყვებისთვის საქართველო (21) – სომხეთი (21) ,,თუ მოვუგეთ ამ საცოდავ სომხებს, ავლაბრელი სომხები ერევანში შეუთვლიან: რამდენჯერაც ჩვენთან ჩამოხვალთ სათამაშოდ, იმდენჯერ მოგტყნავთ თქვე სომეხო სომეხოო… თუ მოგვიგებენ, ჩუმ-ჩუმად იტყვიან: ხო ვამბობთ სომხები ქართველებზე მაგრებიც ვართო!” ,,ნახე, ნახე დროშა რას უგავთ ამ პატრონ მოტყნულებს, ამ ტრაწისმსმელებმა როგორ [...]

ეს მიკრო-ბლოგინგის პლატფორმა მას მერე აღმოვაჩინე, რაც ვორდპრესზე უკვე კარგა დახელოვნებული ვიყავი. ზოგადად, ჩვევა მაქვს, რაც კი რამ “საინტერესო” საიტია, ყველაზე ვრეგისტრირდები და თავად განვსაზღვრავ, რა “ვარგა” და რა არა. თუ “ჩამითრევს” და დავრჩები, ხომ კარგი, თუ არა და – სულ კარგად მეყოლოს. თამბლერი კი ისეთი ვებ გვერდია, საიდანაც გამოსვლა ჭირივით მეზარება და რატომ: 1) [...]

დღეს, Google.Chrome-ს გახსნისთანავე CNN-მა შემომანათა, რომელიც სხვა სიახლეებთან ერთად ერთი ახალი და საინტერესო პროექტის შესახებაც იუწყებოდა.

მოგეხსენებათ, ყოველწუთიერად Youtube-ზე საშუალოდ 24 საათის ხანგრძლივობის ვიდეო იტვირთება, თუმცა, ყველა მათგანს არ აქვს ბედნიერება გახდეს მსოფლიო ჰიტი, ისე, როგორც Charlie bit me ან David after dentist. არის ჩანაწერები, რომლებსაც კვირებისა და თვეების მანძილზე საერთოდ არავინ ნახულობს.

მაიკ ჰუდაკმა სწორედ ასეთი ვიდეოები ამოარჩია და თავის ბლოგზე – Zero Views გადაპოსტა. CNN-მა კი არ დააყოვნა და ეს საინტერესო ბლოგი მსოფლიოს გააცნო.

სულ რამდენიმე საათში ვიდეობის რეიტინგი საოცრად გაი

ბოღმა კომენტარები რომ არ დავინახო, თავიდანვე ვიტყვი:

ამ პოსტს მხოლოდ იმიტომ ვწერ, რომ არ ვიცი მეტი რა დავწერო. არც ის მინდა, რომ ბლოგი გადამიხმეს facebook-ის ფერმასავით. ხოდა გამახსენდა, რომ ადამიანებს (ზოგიერთს) ძალიან უყვართ სხვის  ცხოვრებაში, აზრებში და თუნდაც ჩანთებში ქექვა.

რადგან ამ ბლოგის წყალობით ჩემს ცხოვრებაში  და აზრებში უკვე კარგად ერკვევით, ამიტომ ისევ ჩანთას მივხედოთ.

ჩანთის თრევა საშინლად მეზარება, ამიტომ მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევებში დავატარებ, მაგალითად როცა უნივერსიტეტში მივდივარ. სხვა შემთხვევებისათვის კი ჯიბეები არსებობს.

აი ჩემი ტვირთიც

გასაღები, ტელეფონი, ყურსასმენები, ფოტ

ბერ გრილსი მოგზაური და ტელევარსკვლავია, რომელსაც მსოფლიოს თითქმის ყველა ნაწილში იცნობენ.

Channel 4, Military Channel და რაც მთავარია Discovery - ის არხებია, სადაც ბერ გრილსის გადაცემები გადიოდა ან გადის, Man vs. Wild (იგივე Ultimate Survival) კი – მისი ყველაზე ცნობილი და ძალიან რეიტინგული შოუ.

Eating Worm

გადაცემა ბერ გრილსის რისკიან მოგზაურობას ასახავს. იგი მსოფლიოს სხვადასხვა ნაწილში ექსტრემალურ პირობებში დახეტიალობს, თავის გადასარჩენად ჭამს უმ ჭიებს, ხოჭოებს, ტარაკნებს და ამ ყველაფერს კამერაზე იწერს.

სულ ახლახანს გადაცემის მე-5 სეზონი დაიწყო (იხ. ეპიზოდების სრული ჩამონათვალი).

აბა გამოიც

გაგრძელება: კომენტარები, შეძახილები და ,,გამონათქვამები”… საქართველო – ისრაელი ,,აგერ ახალგაზრდულისთვის ორქულიანი გაუტანიათ ბოლო წუთზე, მარა ეგ ჯანდაბას, აქ ჩვენივე კაპიტანი საკუთარ კარში იტანს ხოლმე 2 ბურთს და არავინ ატრაკებს, იმათ რაღა უნდა მოთხოვო თუ სომხის შავებმა გათხარეს საკუთარ მოედანზე?” ,,ამ ებრაელებს მოუტყან დედის ტრაკი, მთელი ცხოვრებაა ომებს აგებენ და ტერიტორიებს კარგავენ და მაინცდამაინც აქ ჩამოვიდნენ [...]

რაც თავი მახსოვს, არასოდეს მყარებია დილით ადრე გაღვიძება. ყოველითვის ძილისგუდობას მაბრალებდნენ. სულ მიკვირს, რა საჭიროა დილის 6 საათზე წამოხტომა, როცა საქმე მაინც არაფერი მაქვს?

დღეს, მთელი არდადეგების განმავლობაში, პირველად გავიღვიძე ადრე, რათა გუშინ მოფიქრებული გეგმები შემესრულებინა. გარეთ ჯერ კიდევ ბნელოდა, სიჩუმეს მხოლოდ მეეზოვეთა ცოცხების შრიალი არღვევდა. – წავიდე? – ვკითხე ჩემს თავს და იმანაც დადებითი პასუხი გამცა. სინამდვილეში მხოლოდ იმისთვის გავიღვიძე, რომ მაინტერესებდა მართლა წავიდოდი თუ – არა.

მარი (ჩემი მეგობარი) უკვე დიდი ხანია სპორტულ ცხოვრებას მისდევს. რაც მას ვიცნობ, სულ ვარჯიშობს და ცეკვავს.

რატომღაც, ამ პოსტში არ მინდა ზაფხულის გახსენება, თან არც ფოტოების დართვას ვაპირებ – მკაცრ face-კონტროლს ვერ გაივლის ვიცი : D გადავწყვიტე, ყველაფერი აღარ დავდო.

ჰოდა, უკვე მესამე დღეა ჩამოვედი, მეღირსა როგორც იქნა. ბოლო დღეები უკვე საშინლად მინდოდა სახლში.

რა მივიღე ამ ზაფხულისგან?

• რაღაც-რაღაცებში გავერკვიე. ახალი რაღაცები გავიგე და სიმაღლეში 3სმ გავიზარდე. მართლა კი არა, უბრალოდ ცოდნა-გამოცდილება მომემატა .

მეორე დღესვე busy-day მოვიწყვე, რომელიც საღამოს უკვე enjoy-day-ში გადამივიდა.

• გუშინ ახალი შორტი და სანდლები ვიყიდე, ორივე ყავისფერია და ერთმანეთს უხდება