უფრო მეტს ვფიქრობ იმაზე, რომ უკვე საკმაოდ “დიდი გოგო” ვარ და ამის გააზრებასთან ერთად უფრო და უფრო მიმყარდება აზრი, რომ ამასთან შეგუება მიჭირს..
წვიმაში რამდენჯერ მინახავს გზაზე ლოკოკინები საკუთარ პატარა კვალს რომ ტოვებენ. შემეძლო გაშტერებულს მეყურებინა მათი მარშრუტისთვის, თან ვფიქრობდი რატომ ერქვათ ასეთი უცნაური და გრძელი სახელი ამ პატარა არსებებს და ვერც ის წარმომედგინა რა შეიძლება ყოფილიყო მათთვის ამაზე უფრო შესაფერისი .
დღესაც შევხვდი ასე თავისთვის მიმავალს .. მეც გავყევი ჩემს გზას მხოლოდ მათგან განსხვავებით ჩემი კვალის გარეშე. იმავე გზაზე სწრაფადვე მობრუნებულს კი დამხვდა მხოლოდ გროვა, ნარჩენი ამ პატარა





კომენტარები:
ავავსებთ მერე :)
პირველი მკითხველი ბლოგროლზე :)
ველქამ, დარლინგ :)
მომწონს აქ =)
ბლოგროლზე? :) თუ...?
ბლოგროლზეც და თუც =)
პ.ს მომწონს შენი ბლოგი ^_^
მადლობა :) ხანდახან კომმენტშიც გამოჩნდი, ხოლმე :) ერთი სმაილიკიც რომ დატოვო, მივხვდები, რომ იყავი და გამიხარდება :)
ჩემთAნაც შემოიარე :) იმედია მოგეწონება ჩემი ბლოგი და კომენტარებიც არ დაგეზარება როგორც კაპუჩინომ თქვნა თუნდაც ერთი სმაილი როგორიც ესაა =)))
აუცილებლად... =)
მადლობა ფავორიტებში დამატებისთვის :)
არაფრის =) სადაა ძველი ბლოგიი??
ვაი მკითხველი!
გაგვიხარდეს უნდა ხო? :)
მადლობ :)))