Dianiko / ბლოგერი
ბოლო რამდენიმე პოსტი:
ახალი ჩახვეული სიმღერა!
P.S. სასტიკად არ მიყვარს ისეთ თემებზე პოსტების წერა, რაც ყველას ზედ აკერია!
მაგრამ მაინც უნდა ვთქვა:
ხანდახან საჭიროა იმედიც კვდებოდეს!
სწორედ უსაფუძვლო იმედის გამო დავკარგე მთელი 2 წელი…
12 მარ. 2010 / 00:00
სამყარო სადაც ვცხოვრობ მე...
//
Dianiko
ჩემი უსაყვარლესი წიგნიდან (გაგრძელება)…
შეურაცხყოფისაგან თავის დაცვა შეიძლება, თანაგრძნობისაგან კი - არა; ადამიანი უფრო უჯერებს მათ, ვისაც არ იცნობს; თუ სწრაფად გაღვიძება შეგვიძლია, გადარჩენის მეტი შანსი გვრჩება; რისთვის უნდა სცადოს კაცმა რეიმეს შენება, თუ კი მალე ყველაფერი უსათუოდ დაინგრევა?
ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში; რა უნდა მისცეს ერთმა მეორეს ერთი წვეთი სითბოს გარდა? და რა უნდა იყოს ამაზე დიდი?!
ალბათ რაღაცის დაწერა მსურდა…
არ აღმომაჩნდა კაპიკი – ხურდა…
და ჩამოახრჩვეთ თქვენ თოვლის გუნდა…
გუშინ სარკმელზე სანთელი წუხდა…
და აწ აღარ ღირს ხავილი მუდამ,
და რა თქმა უნდა კონფუცმა, ბუდამ,
არ იცოდნენ, რაც მეთქვა უნდა…
და ჩემი ლოყა სასტიკად ხურდა.
ვალაგებ ფრაზებს, რითმას ვერევი,
შენზე ფიქრს ახლაც ვერ შეველევი.
ბნელა და გარეთ თეთრი მთვარეა,
ეჰ, უსაშველოდ ჩუმი ღამეა…
You're my sun, my moon, my guiding star,
My kind of wonderful, that's what you are...




