ახლა ინტ. კაფეში ვზივარ და ვცდილობ iPod დავტენო. ამასთან ვჯახირობ, პოსტის დაწერაზეც, რადგანაც ყველას ერთად ვესაუბრები. მომენატრეთ ხალხნო. აქ კარგად ვისვენებ. გართობისა რა გითხრათ, დღეს მგონი მეორე წიგნს დავასრულებ. თავდავიწყება 23-იდან დაიწყება, როცა სხვა ჩემი მეგობრებიც ჩამოვლენ.

იცით აქ ვინ ვნახე? ბუ – ალუკარდი, პაწუ, ეკუსი და ზურიუსი. ლანდიშას ნახვა ჯერ ვერ მეღირსდა, მაგრამ ეგეც აქაა…

მადლობა ლექს ტემპუს შემს ბლოგზე სტუმრობისათვის. <3 და

კიდევ ერთხელ – მომენატრეთ!

ვინმემ რომ რომელიმე პოლონელი რეჟისორის დასახელება მთხოვოს, მაშინვე ორი მათგანი მომივა თავში: ქშიშტოფ კიშლოვსკი და ანჯეი ვაიდა.

მაგრამ გუშინ მათ რიცხვს კიდევ ერთი შეემატა – ეჟი კავალეროვიჩი, ვნახე რა მისი ერთ–ერთი ფილმი – Quo vadis.

ვისაც ეს ლათინური ფრაზა არაფერს ეუბნება, შევახსენებს პოლონელი მწერლის – ჰენრიკ სენკევიჩის ნობელის პრემიის ლაურეატ რომანს ამავე სახელწოდებით, რომელიც ქართულად თარგმნილია, როგორც “ვიდრე ჰხვალ?…”

თავის დროზე ამ წიგნმა დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე, აგრეთვე ფილმითაც აღფრთოვანებული დავრჩი და მის მაგალითზე კიდევ ერთხელ დავფიქრდი, თუ “სად ვბანაობთ” ჩვენ!

არც მთლად ისეთი, როგორსაც ავტორი გეგმავდა, თუმცაღა, საკმაოდ კანონზომიერი.

ჯერ ამათ გადახედეთ.

ამონარიედბი მოთხრობიდან, რომელსაც არ ეღირსა დასრულება…

ამონარიდი I;

ამონარიდი II;

ამონარიდი III;

ამონარიდი IV;

ამონარიდი V;

ამონარიდი VI;

ამონარიდი VII – რომელმაც თქვენში განსაკუთრებული სიმპათია დაიმსახურა…

ამონარიდი VIII;

ამონარიდი IX;

როცა ღამე გვიანობამდე ვერ ვიძინებ, ამას აქვს თავისი მიზეზი. ე.ი. აზრები მსტუმრობენ და რაიმე უნდა შევქმნა. მერე რა, რომ საბაბი 2 თუ 3 ჭიქა ყავაა. აი, სწორედ ახლა, 5:25-ს რომ უჩვენებს ჩემი დებილური

გადღაპნილი ფეხებით... გპირდები, მუდამ ერთად ვიქნებით...

გამოგიცხობდი, რომ ვიცოდე...

ამ სურათით ვიქმნი სახევსურეთო განწყობას.

გადატვირთული და დამქანცველი იანვარიც რომ გავიხსენოთ.

აი, აქ მინდა მედოს ბინა... იტალია, ნეაპოლი.

ტიფანის ბეჭდის შემდგომ, ეს ყველაზე კარგი საჩუქარია. ) (ოღონდ, იმედია, ძველი საბჭოთა გამოცემის მარქსისა და ენგელსის შემოქმედება არ არის)...

შირაქის ველზედ მივდივარ, უკან მაბრუნებს ქარიო... ისაო, ყაყაჩო შემომხვდაო, წითლად უჩანდა მხარიო... თუ როგორ არის?

სულ რაღაც 10 დღეში... Mmm...

ერთი ასეთიც გვინდა...

ფუუ, უზრდელები. ეტიკეტის დარღვევა არ იკმარეს, მარხვაც დაა

Is Alejandro…

ჰეჰე…

დააკვირდით ეს სიმღერა როგორ ჰგავს ეის ოვ ბეისის (Ace of Base) სტილს?

შედარებისათვის…

ჰეჰ, უკან ვბრუნდებით?