Transitions Online, სოციალური მედიის დიდად მხარდამჭერი ორგანიზაცია წელს კიდევ ერთხელ აცხადებს მცირე საგრანტო კონკურსს.

შარშანაც იყო ასეთი გამოცხადებული და, როგორც მახსოვს, ძალიან ცოტა განაცხადი შევიდა. ერთ-ერთი გამარჯვებული მე ვიყავი. წელს ვიფიქრე, რომ ბევრი ადამიანია, ვისაც ეს მინიგრანტი თავის სოც.მედია პროექტებში წაადგებოდა, ამიტომ ვაშეარებ ჩემს ბლოგზეც.

ტექსტი მედია.გე-დან:

“ტრანზიშნს ონლაინი” აცხადებს მცირე საგრანტო კონკურსს ახალ მედიაში არასამთავრობო ორგანიზაციებსა და სოციალურ მედიაში მომუშავე მსურველებისთვის.

სამოქალაქო ჟურნალისტიკისა და სამოქალაქო აქტივობების განვითარების ფარგლებში

ბლოგზე ვამატებ ახალ კატეგორიას, სახელად “მინი’”. ანუ დიდი და ღრმა “ტვინიკოსური” პოსტების წერა რომ გეზარება, მაგრამ მაინც რომ გინდა რაღაც, მასეთი პოსტების გამამართლებელი თეგი.

2008 წლის მარტში რომ შემიყვარდა, ის კაცი ვნახე – ანუ არწიომი ლებედევი. არტემი ლებედევი. არტიომი ლებედევი. არწიომიი. მოკლედ, როგორც არის…

თბილისში იყო ჩამოსული და პეროვსკაიაზე ერთ პატარა კაფეში შევხვდით. მაგრამ მხოლოდ ვნახე რა, ერთადერთი, რაც ვუთხარი, ქუჩაში რომ შეგვხვდა, “а мы к вам” და უხერხული სიცილი იყო. დანარჩენი ისე, გვერდით მაგიდიდან დავტკბი. ახლოს მისვლის და გამოლაპარაკების ტაკო არ მეყო.

აუუუ, ფურცელზე ფანქრით თუ არ დავწერე, მუზა არ მომდიიის! (c) ჩანახატების მწერალი გოგოები

“წვიმს… წვეთები მეცემა… რა სისველეა… როგორ მიყვარს წვიმა….. თითქოს ცა ტირის….. ფოთლები ეშვებიან ხეებიდან……. როგორ მენატრები!!!1!!1″
(c) ჩანახატების მწერალი გოგო

წეღან ჩემმა ფეისბუქელმა მეგობარმა დაწერა, პირველკლასელ ბავშვებთან კომპიუტერები რომ შეაქვთ, კარგი იდეაა, მაგრამ ამან ხელით წერის პრობლემა არ შექმნასო. რომ გავქექე განათლების სამინისტროს ვებგვერდი, მივხვდი, რაზე იყო საუბარი – პირველკლასელებს წელს ნეთბუქებს ურიგებენ, სადაც წინასწარ ჩაწერილი იქ

ფეისბუქზე ძალიან საინტერესო ევენთს გადავაწყდი, რომელიც მინდა, რომ გაგიზიაროთ. აუცილებლად მივიღებ მონაწილეობას და დავწერ ჩემს წერილს:

ზაფხულის მეორე თვის პირველ კვირა დღეს, ნიავი რომ არ იძვრის, ქარის მოტანილი წერილების დღეა.

უთხარით თქვენს მეგობრებს, მეგობრების მეგობრებს და მეგობრების მეგობრების მეგობრებს, მეზობლებს, ნათესავებს, უთხარით ყველას.

დაწერეთ თითო წერილი ან ამობეჭდეთ ან ხელნაწერი.
იყოს ლექსად, მოთხრობად, უბრალოდ დაწერეთ წერილი, როგორც გეწერებათ.
არ დააკონკტეროთ ადრესატი, რადგან არ იცით, ვისთან მიიტანს ქარი.
არ დააკონკრეტოთ ავტორი, რადგან არ იცით, ვისთან მიტანს ქარი.
უბრალოდ

მთაწმინდის პარკი, 30 ივნისი

ღონისძიების ორგანიზატორი: “ვაიმეეე, როგორ მიხარია! რამდენი ხალხი მოვიდა ჩემს სანახავად და პიცის საჭმელად!”

მე: o_O

30-მდე, ერთ-ერთი ბლოგერის კომენტარებში გამართული დიალოგი:

ძალიან სიყვარულიანი ბლოგერი (სტილი დაცულია): ეგ 30-ივნისის დაგეგმილი პრეზენტაციებით რატო არ არის ყველასთვის ცნობილი თუნდაც? და მარტო კომენტარის სახით რატო იქნა დაწერილი?

მე: 30 ივნისის შესახებ სადაც კი შეიძლებოდა, ყველგან წერია, ფეისბუქიდან დაწყებული, ტვიტერით გაგრძელებული. ბოდიში, რომ სახლში ვერ მოგართვით მოსაწვევები.

ძალიან სიყვარულიანი ბლოგერი: fb-ზე რო წერია რა ხეირი? ყველა ბლოგერი