მე ყველაზე შავ-თეთრი სურათი ვარ, რომლის დანახვაზეც სევდა შემოგაწვება. უყურებ, უყურებ და გრძნობ, ნელ-ნელა როგორ შემოდის შენში ბურუსი, მძიმედ გაწვება და სწრაფად თვალს აარიდებ, რომ თავი დაიცვა იმ სქელი, შავი ნისლისგან.
გუშინ ვიყავი ასე.
რა უცნაურები ვართ ადამიანები, ბევრნაირები, უნიკალურები. მაგრამ თვითონაც ვერ ვხვდებით, რომ ყველაზე განსხვავებული და ორიგინალური მაშინ ხარ, როცა შენ ხარ. ჩვენ კიდევ ათას ხერხს მივმართავთ, რომ სხვანაირები ვიყოთ და საბოლოოდ ყველა ერთმანეთს ემსგავსება. ბუნებრივ მეს კი სადღაც ვკლავთ..
ძალიან მიყვარს პაციენტები. როცა ექიმს ელაპარაკებიან, გაფაციცებით ვაკვირდები. მე მაინც ვერავინ შემნიშნავ
Natalia / ბლოგერი
ბოლო რამდენიმე პოსტი:
up and down , up and down, up and down - ესაა ხოლმე ცხოვრება სულ და მე მახსოვს რომ down is the new up და კიდევ ის, რომ in Zebra we trust :)და მერე ბევრი რამ მიხარია და ისინი მიხარია, რაც და ვინც მახარებს. ჰო, აი ნიჭია, შეგეძლოს ადამიანის გახარება და კიდევ ამაზე დიდი ნიჭია ის, სხვისი სიხარული მერე შენც გიხაროდეს :) (ბარემ მუსიკა ჩართეთ, ქვევითაა)
გაზაფხულს ვემდუროდი, მაგრამ ეს ამინდიც მსიამოვნებს თავისებურად , თუმცა ხანდახან მგონია, მზის ელემენტები ისევე სჭირდება ჩემს ორგანიზმსა თუ ხასიათს, როგორც რამე აუცილებელი დანამატი და თან ვბრაზდები ხოლმე ,რომ ამინდი ასე მოქმედებს გუნება-განწყობაზე (საერთოდაც ცუდია მსწრაფლცვალებადი განწყობა,
გაზაფხულს ვემდუროდი, მაგრამ ეს ამინდიც მსიამოვნებს თავისებურად , თუმცა ხანდახან მგონია, მზის ელემენტები ისევე სჭირდება ჩემს ორგანიზმსა თუ ხასიათს, როგორც რამე აუცილებელი დანამატი და თან ვბრაზდები ხოლმე ,რომ ამინდი ასე მოქმედებს გუნება-განწყობაზე (საერთოდაც ცუდია მსწრაფლცვალებადი განწყობა,
"Wondering is the main reason why I was born"
Sophie "Sunny" Golden
Wonderland-ში არასოდეს ვყოფილვარ. დიდხანს არც მჯეროდა, რომ ასეთი ქვეყანა არსებობდა, ან თუ არსებობდა, მე წავიდოდი...
ზოგჯერ წარმოვიდგენ, რომ სრულიად უცხო ქალაქში გამოსული, იისფერპალტოიანი მოჩვენება ვარ, თმა ისე მაქვს სახეზე ჩამოყრილი, რომ ადამიანებმა ვერ დამინახონ და დავდივარ. ვიყურები აქეთ-იქით და ყველაფერი მიკვირს. ყველაფერი ისეთი უცხოა, მიწასაც სხვა ფერი აქვს და ხეებსაც, ადამიანებსაც კარგად ვერ ვარჩევ და ვიღიმები ჩემთვის. მოჩვენებებს თავისუფლად შეუძლიათ გიჟები იყვნენ და ცოცხალი ჭკვიანებისგან განსხვავებით,
8 მარ. 2010 / 18:25
Wonderland
//
Natalia
Wrong color, wrong size, wrong shape, wrong, wrong, wrong!
საერთოდ, ფილმებს არასდროს ვაფასებ ჯილდოების, შემოსავლის ან თუნდაც რეჟისორის მიხედვით. ერთადერთი რეჟისორი, რომლის სახელის გაგონებაზეც შეიძლება ფილმით დავინტერესდე - ვუდი ალენია. სწორედ ამიტომ მიკვირდა თავის დროზე, ავატარს ასეთი ინტერესით რომ ელოდებოდნენ. როცა ვიკითხე, წინასწარ რა იცით რომ კარგი იქნება-მეთქი, ტრეილერზე და ბიუჯეტზე ეტყობა, და კიდევ ’ტიტანიკის’ და ’ტერმინატორის’ შემქმნელისგან არისო. როგორ შთამბეჭდავია არა?
ვერც ოსკაროსანი ფილმები ახდენენ ჩემზე შთაბეჭდილებას, თუ რა თქმა უნდა წინასწარ ნანახი და მოწონებული არ მაქვს. უხშირესად ვერც ვხვდები, რა კრიტერიუმით ანიჭებენ ფილმებს ჯილდოს და იშვიათია, რომ ოსკაროსანი ფილმი მომეწონოს
ვერც ოსკაროსანი ფილმები ახდენენ ჩემზე შთაბეჭდილებას, თუ რა თქმა უნდა წინასწარ ნანახი და მოწონებული არ მაქვს. უხშირესად ვერც ვხვდები, რა კრიტერიუმით ანიჭებენ ფილმებს ჯილდოს და იშვიათია, რომ ოსკაროსანი ფილმი მომეწონოს
ვინაიდან ისე მოხდა, რომ მარტის პირველ სამ დღეს ყოველდღე პოსტები მქონდა, მომინდა გამეკეთებინა ასეთი რაღაც: 31 დღე - 31 პოსტი. ანუ, ყოველდღე პოსტი დამეწერა. ბევრი ვიფიქრე და საბოლოოდ გადავწყვიტე, რომ ეს არც თუ ისე საინტერესო იქნებოდა.
ახლა კი მოვიფიქრე, რომ მარტი იყოს სტუმრების თვე Wonderland-ში. მინდა, რომ რამდენიმე ბლოგერი სხვადასხვა დროს მესტუმროს და პოსტი დაწეროს.
Here they are:
ჰოდა, ვისაც არ გინდათ, შეგიძლიათ უარი თქვათ; მე უბრალოდ გეპა
ახლა კი მოვიფიქრე, რომ მარტი იყოს სტუმრების თვე Wonderland-ში. მინდა, რომ რამდენიმე ბლოგერი სხვადასხვა დროს მესტუმროს და პოსტი დაწეროს.
Here they are:
- Kate
- Babisa
- Sophie
- Anuschka
- Tiny
- Dissolved Girl
- Nastasia
ჰოდა, ვისაც არ გინდათ, შეგიძლიათ უარი თქვათ; მე უბრალოდ გეპა





კომენტარები:
შენმა ბლოგმა რაღა დააშავა აქ რომ საერთოდ არარის? ისე, გულგრილად მაინც ჩაწერე :)
ანუშკა, ჩავწერე 'ჩემს ბლოგებში' და არ ჩანს? და საერთოდ, რატომ მაქვს მკითხველის სტატუსი? :D