Natalia / ბლოგერი

ბოლო რამდენიმე პოსტი:

6 აგვ. 2010 / 22:43 Wonderland // Natalia

Confessions of Jane Austen [or internet] addict

გუშინ ჯენიფერ ლოპესის კლიპს ვუყურებდი იუთუბზე და დავფიქრდი, რამდენი რაღაც შეიცვალა ბოლო წლების განმავლობაში. მაშინ, 90-იანების ბოლოს და 2000 წლის დასაწყისში ყველაფერი ისე უბრალოდ იყო, მარტივი სიუჟეტით - კლიპში გოგო დილით იღვიძებს, ქუჩაში პოულობს ფულს, ყიდულობს ახალ ტანსაცმელს და საღამოს კლუბში მიდის. მაშინ ასეთ კლიპებს იღებდნენ, ახლა კი ადამიანებს ფეხზე ოც სანტიმეტრიანი საშინელებები აცვიათ და რობოტებს გვანან. მაშინ გოგოები უბრალოდ ცეკვავდენ, ტანის ლამაზი მოძრაობებით. ახლა კი მგონია რომ ყველაფერი ელექტრონული ხდება - მუსიკაც და ადამიანებიც.

ძნელია, შენც არ შეიცვალო. ამიტომ, ძალიან მიხარია რომ კვირას სოფელში მივდივარ. იქ ტელევიზორიც კ

1 აგვ. 2010 / 22:10 Wonderland // Natalia

მე და ლამაზი ადამიანები: წიგნი და კინო

მე მიყვარს ლამაზი ადამიანები. თუმცა, ალბათ ყველას უყვარს.. მაგრამ მაინც, მგონია, რომ მე განსაკუთრებული დამოკიდებულება მაქვს მათ მიმართ. ზოგადად დიდი ხანია ვაპირებ პოსტის დაწერას სილამაზეზე - თითქმის ბლოგის შექმნიდან, მაგრამ ვერასდროს დავიწყე. მგონია რომ რამეს გამოვტოვებ, ან სათქმელს ვერ გადმოვცემ კარგად.

ახლაც არ ვიცი, ზაფხულის ამ ცხელ საღამოს, რამ გამახსენა ეს თემა. თუმცა, მაინც არ ვაპირებ ახლა დაწერას. ან, შეიძლება ითქვას, რომ ის, რაზეც ვწერ, შეიძლება შესავალიც იყოს იმ პოსტის, რომელიც სილამაზეს შეეხება და რომელსაც ალბათ მალე დავწერ :)

ბავშვობიდან, როცა წიგნებში ვკითხულობდი სხვადასხვა ლამაზი ქალის აღწერას, ძალიან მიტაცე

22 ივლ. 2010 / 23:00 Wonderland // Natalia

SGH

დილით თვალები გაჭირვებით გავახილე. ნახევრადმძინარეს, მესმოდა როგორ შხაპუნობდა წვიმა ფანჯრებზე. გარეთ ჯერ კიდევ ბნელოდა, მაღვიძარა კი გაუთავებლად რეკავდა..

აბაზანაში დიდხანს ვიდექი მოშვებულ ონკანთან და სარკეში საკუთარ თავს შევყურებდი. გვერდით ოთახებიდან ხმაური მოისმოდა - ჩანს, უკვე ყველამ გაიღვიძა. ონკანი დავკეტე და ოთახში გამოსული, უაზროდ მივაჩერდი ტანსაცმლის კარადას. მერე რაღაც ჩავიცვი, მგონი ჯინსი და მწვანე ზედატანი.

დაბლა რომ ჩავედი, ყველა სამზარეულოში იყო [ყველა - ანუ სამივე]. გაუთავებლად ლაპარაკობდნენ და მეც მომმართეს, მგონი. ღმერთო, ნუთუ ჩემს გამომეტყველებაზე ვერ ხვდებიან, რომ არაფერი მესმის?

ძველი კარად

12 ივლ. 2010 / 19:05 Wonderland // Natalia

La furia roja

-1

იცით, რაღაც საკითხებში ეგოისტი ვარ. რაც მე ძალიან მიყვარს და ჩემია, არ მინდა ყველას უყვარდეს; არ მინდა, საქვეყნოდ იყოს ცნობილი და ყველა ამაზე ლაპარაკობდეს. მინდა რომ მხოლოდ მე ვატარებდე გონებაში და მერე სხვებს ვუყვებოდე. უფრო სწორედ, ვწერდე. თორემ ხმამაღლა არც მიყვარს ჩემეულ რაღაცეებზე ლაპარაკი.

ადრე მოყოლილი მაქვს, თუ როგორ შემიყვარდა ესპანეთი. რაულიდან დაიწყო ყველაფერი, ასე 2000-2001 წლებში. მომეწონა რაული, მერე გავიგე რომ ესპანელი იყო, და შემიყვარდა ესპანეთი. მას მერე მიყვარს. თუ როგორ მიყვარს, ეს უკვე ყველამ იცის მგონი, ვინც ამ ბლოგზე ორჯერ მაინც შემოსულა :)

ახლა, მხოლოდ ფეხბურთის კუთხით რომ განვიხილო - თავიდან

9 ივლ. 2010 / 18:22 Wonderland // Natalia

Metaphor

ღამით უცნაური სიზმარი ვნახე. რელიგიური, თუ რაღაც ამდაგვარი. იმდენად ბუნდოვნად მახსოვს, რომ სიტყვებსაც ვერ ვპოულობ გადმოსაცემად. სამაგიეროდ, შეგრძნებები გამომყვა ცხადად. სიზმრებს ხომ უფრო მეტად შეგრძნებები ახასიათებთ, ვიდრე ლოგიკა და თანმიმდევრობა. არა, პირდაპირი გაგებით რელიგიურიც არ იყო. .

ხანდახან მგონია, რომ ერთი აბეზარი ვინმე ვარ, რომელსაც ყველა და ყველაფერი აღიზიანებს. ისე დამღალა ამ 21-ე საუკუნემ..

დღეს დავით აღმაშენებელის კითხვა დავიწყე და კვლავ გამიჩნდა სურვილი, წინა საუკუნეებში მეცხოვრა. ზუსტად არ ვიცი, რამდენჯერ მაქვს წაკითხული, 3-ჯერ ან 4-ჯერ? რომ ვკითხულობ, იმ დროში გადავდივარ. სიტყვებიც კი ისეთია, ძველიდან ამოჩხრეკი