რას მივუძვნიდი ამ პოსტს, თუ არა ჯეოლიმპს
ვაღიარებ, პროგრამისტს ვეძახდი ჩემს თავს, მაგრამ ამ სფეროში არსებულ შეჯიბრებების ამოცანებს ახლოსაც არ ვეკარებოდი. ბავშვობის იმედგაცრუების მერე ოლიმპიადის პრობლემებს სხვა ხილად მივიჩნევდი და არც მათგან მიღებულ ცოდნის არ არსებობას შევუწუხებივარ კარგა ხანს..
სიმართლე გითხრათ, ბავშვობის მერე დიდად არ შევცვლილვარ ამ საკითხში და ახლაც იგივე ეტაპებს გავდივარ ამოცანის ამოხსნისას - გაცნობა / ფიქრი / ფიქრი / უიმედობა / ახალი შემართება - მე ყველაფერს მოვერევი / ფიქრი / ფიქრი / ევრიკა! / წერა, გაგზავნა და განაჩენის მოუთმენლად მოლოდინი..
სამ დღეს თუ გადაცდა ეს პროცესი, სასტიკად მძულს ის ამო




