ბლოგის მკითხველები თუ თავად ბლოგერები, უმეტესწილად, სტუდენტები არიან, რომელთათვისაც განსაკუთრებით აქტუალურია დასაქმების პრობლემა . იმისათვის, რათა სამუშაოს ძიების პროცესში არ დაუშვათ არსებითი შეცდომები, ესეც სია თქვენთვის :

სამუშაოს მაძიებლის 10 ტიპიური შეცდომა

1. მიზნის განუსაზღვრელობა.

უნდა დაისახოთ კონკრეტული მიზანი და გაითვალისწინოთ შრომის ბაზრის მოთხოვნები ანუ რა კვალიფიკაციებზე, უნარ-ჩვევევბზე და ა.შ. არის მოთხოვნ, წინააღმდეგ შემთხვევაში დასაქმება რთული ან შეუძლებელი იქნება.

2. არასწორად შედგენილი რეზიუმე.

თუ რეზიუმე (CV) არასწორადაა შედგენილი, მეტია ალბათობა, რომ თქვენს კანდიდატუ

ახდა, ასრულდა სიზმარი ! ! !

როგორც იქნა, ვაღირსე ჩემ თავს და გამახსენდა, რომ ქართული უნიკოდი გადმომეწერა.

აქამდე ფორუმზე ვწერდი ან სადმე პროფაილში და მერე ვაკოპირებდი, – ახალი ვინდოუსის დაყენებასთან ერთად სულ მავიწყდებოდა უნიკალური უნიკოდის არსებობა.

ჰოდა, დავიტანჯე , ვიგვემე, ვიწვალე და გამინათდა თავში იდეა: ვეკო, ვგონებ დროა საქმეს ტვინიც დააყოლო და გადმოწერო : დ .

ალბათ, ისეთებიც არიან, ვინც არც ისე კარგად ერკვევიან რა არის უნიკოდი და რისთვის გამოიყენება იგი:

ქართული უნიკოდი საჭიროა ინტერნეტში ინფორმაციის ქართულად მოსაძიებლად, ფოლდერებისთვის სახელის ქართულად დასარქმევად და სხვა მრავა

დავკომპლექსდი?

ენა დამება და ერთი სიტყვა იყო, ვერაფრით ვიხსენებ ეხლა რომელი , ორჯერ ვცადე და ვერაფრით ვთქვი.

ა, ხო, “გამათბობელი ჩართული” – მგონი ეს იყო.

ეტყობა, ვცდილობ თავი მოვაწონო და ერთი რომ წავიბორძიკე , მერე დავიბენი ფეტვის მარცვალივით.

მერე ყავა შემომთავაზა და შაქარი იმდენი ჩავყარე მეგონა კამპოტს ვსვავდი , – არც ეს არ შეიმჩნია .

ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, შესვლისას ისეთი გაბადრული სახით შევედი, თითქოს, ბადრი პატარკაციშვილის მთელი ქონება მისთვის ეანდერძებინოთ და მე მახარობელი ვიყავი .

მერე იყო ენის დაბმა და ბევრი შაქარი. წამოსვლისას კიდევ ერთი Fail .

თურმე არ ქრება, არ ნელდება და არ ჰყვება წლებს . წლებს რაა, ჯერ სულ ერთი გავიდა და ზუსტად გუშინ ვფიქრობდი, გუშინ როცა მის მხარზე თავდადებული ვისვენებდი, ვუთხარი:

- ნახე, უკვე ერთი წელი გავიდა და არც გამქრალა და არც გაფერმკრთალებულა , უფრო მეტად ვგრძნობ, ისე, თითქოს ყველაფერი გუშინ დაიწყო , უფრო მეტადაც კი მიყვარხარ.

ის დამეთანხმა.

გაზაფხული და მსგავსი ბლა ბლა ბლაა არ მიყვარს, ეს არც არაფერ შუაშია, მაგრამ ამ გაზაფხულზეც ისე ვიგრძენი თავი, თითქოს ყველაფერი თავიდან იწყებოდა, ახლიდან სულ ყველაფერი: ისევ ისე მაკრთობს შეხება, მიხარია გაღიმება, მიყვარს მისი ტუჩები …

პოსტის სიყვარულზე დაწერა არ მინდოდა , ე

მეტისმეტად დავიღალე, დასვენება 2 კვირა დასვენებას სულ არ გავდა , ამიტომ ბოლო 2 დღე სოფელში გადავწყვიტე გავრიდებოდი ამ არანორმალურ რიტმს … პრობლემებს ხომ ვერაფერი გამოლევს … ხოდა წავედი, წავედი და წავედი …

თბილისიდან გასული არ ვიყავი, რომ სულ 40 წუთში სოფელში ამოვყავი თავი , – ისე ვერ ვახერხებდი ტვინის დასვენებას და იქნებ, იქ მაინც მომეხერხებინა რამე, მითუმეტეს, რომ ივლისამდე თავისუფალი დღეები აღარ მეღირსებოდა.

… რა კარგი იყო ცხელი ღუმელი, რა სასიამოვნოდ ტკაცუნობდა შეშა , ისვროდა ნაპერწკლებს …

წასვლისას მეგონა, თბილი სვიტრები დამჭირდებოდა, არადა იმ საღამოს გადავჩიჩქნე ძ