cappuccino / ბლოგერი
ბოლო რამდენიმე პოსტი:
ეჟენ დელაკრუას აქვს ასეთი ნახატი – “თავისუფლება ბარიკადებზე”. ფრიგიული ჩაჩით თავშემოსილი და მკერდშიშველი მარიანა, ცალ ხელში დროშით, მეორეში კი ხიშტით, პარიზელებს ბრძოლისკენ მოუწოდებს. მარიანა საფრანგეთის სიმბოლოა, ფრანგი “ქართვლის დედა”, დელაკრუა – კლასიკოსი და ფრანკოფონების სიამაყე, მაგრამ ეს ტილო მაინც არ მომწონს. მხატვრობას პატრიოტული თემატიკა არ უხდება. აგიტაცია-პროპაგანდის ამოცანებს პლაკატი უკეთ ასრულებს.
სხვა საქმეა მუსიკა. ჰეროიკული განწყობის გადმოსაცემად უფრო ეფექტური ხერხი [...]
18 თებ. 2010 / 14:17
ლიტერატურული კაფე კაპუჩინო
//
cappuccino
,,არასოდეს მისცე ინტერვიუ ჟურნალს, რომელსაც არ კითხულობ… “
Классический Нью-Йоркский завтрак включает в себя три элемента: горячий, теплый и свежий. Горячий – это кофе, теплый – бублик, а свежий - свежий номер ”Нью-Йорк Таймс”.
ეს ამონარიდი რუსული წარმოშობის ამერიკელი პუბლიცისტის ალექსანდრ გენისის წიგნიდანაა. წიგნს ,,ამერიკული ანბანი” ჰქვია, სათაურიდანაც ჩანს – აწყობილ და დალაგებულ ქვეყანაზეა დაწერილი და რა გასაკვირია, ტიპიური ნიუ-იორკელი, თუ, რა თქმა უნდა, ჰარლემში არ ცხოვრობს და მარიხუანას [...]
ეს ჩემი პირველი პოსტია. თავის დროზე ფსიქეს ქუჩისთვის დავწერე. მაშინ თითქმის არაფერს ვწერდი, ე,წ, ბლოგი ახალი გახსნილი მქონდა, მაინცდამაინც არც არავინ მიცნობდა და ფსიქემ – იქნებ გესტ-პოსტი დამიწეროო, რომ მითხრა, საშინლად მესიამოვნა… ფსიქე და მისი ქუჩა ყველამ იცის და ამიტომაც არ გაგიკვირდებათ, რომ ამ შემოთავაზებით საშინლად ამაყი ვიყავი. ახლაც ვამაყობ
ჰანს ქრისტიან ანდერსენის, კარენ [...]
6 იან. 2010 / 16:50
ლიტერატურული კაფე კაპუჩინო
//
cappuccino
Лев Мильчин. Стойкий оловянный солдатик
Posted in Animation Tagged: Animation, ბავშვებისათვის და არა მხოლოდ, Merry Christmas and Happy New Year!!!, Phantom
6 იან. 2010 / 16:37
ლიტერატურული კაფე კაპუჩინო
//
cappuccino
Ганс Христиан Андерсен. Стойкий оловянный солдатик
Было когда-то двадцать пять оловянных солдатиков, родных братьев по матери — старой оловянной ложке, ружьё на плече, голова прямо, красный с синим мундир — ну, прелесть что за солдаты! Первые слова, которые они услышали, когда открыли их домик-коробку, были: «Ах, оловянные солдатики!» Это закричал, хлопая в ладоши, маленький мальчик, которому подарили оловянных солдатиков в день [...]




