ყველა კერპი საფრთხეშია

“პოპულარობა დამოკიდებულია არა შემოქმედის ნიჭზე, არამედ – მომხმარებელთა გემოვნებაზე” – ჯემალ ქარჩხაძე
“ეს ქარჩხაძე ვინღა არის? გამოჩნდა კიდევ ერთი შურიანი რა…” – დაბნეული ნინო ჩხეიძე

 “არა ჰქმნე თავისა შენისა კერპი, არცა ყოვლადვე მსგავსნი… არა თაყვანი-სცე მათ, არცა მსახურებდე მათ” – მეორე მცნება

აქა თეო–რია ნაცვლად შესავლისა:

ჰიპოთეზა –  ”იმ წუთებში, როდესაც მოსე სინას მთაზე ალპინიზმის საფუძვლებს ეუფლებოდა, ღმერთმა უკვე კარგად იცოდა, რომ ებრაელთათვის განკუთვნილი ათი მცნება დასაბამშივე დასარღვევად იყო განწირუ

"ეს ის არ იყო, რაც მას ეგონა"

“დამპირდი, რომ მოკვდები!” – რომეოს უკანასკნელი (და ამავე დროს) ანტიჰოლივუდური სიტყვები მძინარე ჯულიეტასადმი

“–რას კითხულობთ, უფლისწულო?
  –სიტყვებს, სიტყვებს, სიტყვებს…” – ლექსიკურად დაუკმაყოფილებელი ჰამლეტი

მართალია, შექსპირის შემდეგ ბევრმა ტემზამ ჩაიარა, მაგრამ კომუნიკაციის ყველაზე გავრცელებულ ფორმად დღემდე კვლავაც სიტყვები რჩება. უფრო მეტიც, “ასოთა ამ მოწესრიგებული დაჯგუფებებით” (ფეხაკრეფით ვუვლით გვერდს ტავტოლოგიას) ისევე მარტივად შეგვიძლია შევქმნათ ფრაზები, როგორც  თავად ეს ფრაზები ქმნიან ისტორიას.  თუმცა, ვინაიდან სამყარო ისე უკუღმართად

"სიყვარულით ბულვარიდან"

“ცხოვრებაში შეცდომები რომ არ დაუშვა, ამისათვის გამოცდილებაა საჭირო, გამოცდილების მისაღებად კი შეცდომები უნდა დაუშვა” – პარადოქსული გამონათქვამი

“სულელები ხშირად ცდებიან, ჭკვიანები კი ამ შეცდომებზე სწავლობენ” – ვიღაცამ თქვა

ადამიანს ერთი მეტად საინტერესო უნარი აქვს: შეუძლია დროის მოზრდილი მონაკვეთი ორიოდსიტყვიან ზოგად შეკითხვაში  ისე მოხერხებულად ჩაატიოს, რომ თავის ტეხვის მთელი ვალდებულება კისერზე შეკითხვის ადრესატს დააწვეს (“თავსატეხიდან კისრისტეხვამდე ზუსტად ერთი მტკაველია” – სფინქსი).  “როგორ დაისვენე?!“-თი გადმოცემული დაუოკებელ

“აგვისტო დაგვის, ტო და ხვატით ხვეტს მთელს ქალაქს დასასვენებლად” – თბილისელი მეეზოვე

ბინ–გო!
(შენიშვნა #1: სამი მილიონ რაღაცა ათას ოცდასამი ლარი არ მომიგია)

სამაგიეროდ, როგორც იქნა, დადგა ის ზღვის წვეთებით დაფარული წუთი, როდესაც ლიხის ქედის გადა–ლიხვას კონკრეტული და ჩემთვის სასიამოვნო მიზნით ვაპირებ.

მიზანი კი, როგორც ყველა სხვა შემთხვევაში, აქაც ერთია: დიადი ნათელის ქვეშ თერთმეტთვიანი ფაციფუცური დაღლილობის მარილიანი ტალღებით გადარეცხვა და საკონდიტრო ტერმინს თუ გამოვიყენებთ –  გემრიელი და პირის ჩამაკოკლოზინებელი დასვენება (აღნიშნული ფაქტი განსაკუთრებულ სიმძაფრეს იძენს მეტადრე მაშინ, როდესაც წინ

"ნე ვიჟუს" რამდენიმე სახესხვაობა (ან, "ლუმინალის" ტიპის წამლის რეკლამა)

 “не вижу”–ს ჩარტყმა მხოლოდ ჰომეროსს ეპატიება” – ძვ.ბერძენ აედთა ჰეროიკული სიმღერებიდან 

საქართველოში, ალბათ “მოხუცის კბილებზეა ჩამოსათვლელი” ისეთი ადამიანი,  ქუჩაში (ან, სადმე) შემხვედრი ნაცნობი (თუ, ახლობელი) მხედველობის არედან ძალადობრივი გზებით  რომ არ გაუძევებია. მეთოდი თვალზესაყრელი რაოდენობისაა:  უმარტივესიდან დაწყებული (საპირისპირო მხარეს არსებულ სივრცეში დაჟინებული ცქერა) – ურთულესით დამთავრებული (სამარშრუტო ტაქსის ფანჯარაში დიდი ხნის მანძილზე ყურება ისე, რომ ნაცნობმა არაფერი იგუმანოს).   

მეთოდის მსგავსად, წა