http://up.jeje.ge/ – მარაზმ! მერამდენედ გამიკეთა, მეც ვერ ვისწავლე ჭკუა. ვტვირთავ დიდი მოცულობის ფაილს და 99%-ზე ჩერდება. სად მაქვს ამ სისულელეების დრო? ფაილ ჰოსტინგი კი არა, უნებლიე ბუდარიობაა. გათიშონ რა, თუ არ ვარგა, ან დააწერონ, რომ რომელიმე ბრაუზერზე არ მიდის.

ეს არის შიშველი გასუდარსტვენიკული პოზიცია, რომელიც ინტელექტუალსა და მეცნიერს კვლავ იდეოლოგიის მწარმოებელ მუშაკად განიხილავს.

მ. არეშიძე “იმავე სახსრების გამოყენებით შესაძლებელია კვალიფიციური სპეციალისტების, ისტორიკოსების, მკვლევრების მობილიზება, რომლებიც ჩვენს წინააღმდეგ შემუშავებული იდეოლოგიის საწინააღმდეგოდ განათავსებენ ინფორმაციებს საერთაშორისო საიტებზე. მაგალითად, “ვიკიპედია” უნდა იყოს “დაბომბილი” ქართველ ისტორიკოსთა ინფორმაციებით” ( http://bit.ly/c9×05a )

რას მოვესწარი!
http://www.ambebi.ge/politika/17007-qasethi-idiotizmi-mkholod-saqarthveloshi-khdebaq.html

მუდმივი დიპლომატიური მუშაობა და ხელსაყრელი დროის ლოდინი არის ის ერთადერთი იარაღი, რომელიც არსენალში დაგვრჩა ამ პრობლემების მოსაგვარებლად

აჰა, ამბობს პატიოსნად. რა გაუწყალეთ გული?!

მეტანიებსაც აკეთებს

Several posts ago (hm) I talked how inadequately some of the Georgian PR managers and brand promoters are using Facebook. Most common “misuse” is to open personal-type of account for organization. Actually, I got quite an interesting feedback, hinting that this might be a case of “culturally-defined” paradox: Georgians might seem more eager to interact with ‘personalized’ profile rather than becoming a fan of and following corporate pages (or groups) on social network.

Well, I still have my strong reservations about this approach, but I have another interesting case here: Kvela Qartveli Damematet