შიში ოხერიაო უთქვამს ვიღაცას. მე თუ მკითხავთ იმდენად ოხერიცაა, რომ სულ თავისუფლად გამოიწვევს ადამიანის წონასწორობიდან გამოყვანას და შეიძლება ჯანმრთელობაზეც სავალალო შედეგი მოახდინოს.

ნახევარი საათის წინ, ჩემს კორპუსთან სასწრაფოს მანქანა მოქანდა. მე სახლში მარტო ვიჯექი არხეინად, მხოლოდ ის მაწუხებდა, რომ მობილურს რაღაც ეტაკა და დაკავშირებას ვერავისთან ვახერხებდი.  სასწრაფო კაი ამბავზე არასოდეს მოდის, ასე რომ დამაინტერესდა ვის ჭირდებოდა დახმარება და გადავწყვიტე გამერკვია. თურმე ჩემს მეზობელს შიშისგან ლამის გული გაუსკდა და მოსასულიერებლად სასწრაფო დასჭირდათ.

და რამ შეაშინა ასე? მე მოსულიერება ნებისმიერი კალიის ან ხოჭოს დანახვისას

დაახლოებით ერთი თვის წინ, ინფორმატიკის ლექციაზე ლექტორი პროცესოპრის როლს გვიხსნიდა კომპიუტერის ფუნქციონირებაში. ბოლოს ერთი მარტივი დასკვნა გამოიტანა:

“პროცესორი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილია კომპიუტერისათვის, თუ სახლში ქურდი შემოიპარა, ის კლავიატურას და მაუსს ხელს არ ახლებს, პირველ რიგში პროცესორს წაიღებს. ე.ი. პროცესორი არის ის, რაც ქურდს მიაქვს”

ვგიჟდები ამ ადამიანის იუმორზე, ყოველთვის შეუძლია ადამიანი გააცინოს. მაგრამ მე იმ დროს პროცესორის ხსენებაზე სულ არ მეცინებოდა. დატანჯული ვიყავი ჩემი კომპიდან გამომავალი ხმაურით. მერე ვკითხე კიდევაც ლექტორს, რისი ბრალი იქნება მეთქი და მიპასუხა ალბ

1 წუთის წინ ვეკო დამემშვიდობა სკაიპში და დამიბარა, ხვალისთვის პოსტი დაიდოს ბლოგზეო. აი ასე, პოსტიო და მეც მექანიკურად გავხსენი ჩემი განუყრელი ოპერა ბრაუზერი და პოსტის დასაწერად შემოვედი.  რა დავწერო კი მაგრამ? რას გაზაფხული მოვიდა, ჯერ არც ერთი პოსტი არ გამომიქვეყნებია. ერთი კი დავწერე, მაგრამ ნამეტანი  უარყოფით ტალღაზე ვიყავი და თვითგვემა გამომივიდა. ვცდილობ მასეთ პოსტებს მაქსიმალურად მოვერიდო.

ახლა ვზივარ და ვფიქრობ რა დავწერო. ისევ რამეს ჩემზე დავწერ.

ორშაბათს ახალი სემესტრი დაიწყო. თითქმის ისევ ისეთი დღე იყო, როგორც პირველი სემესტრის დასაწყისი. მხოლოდ იმით განსხვავდებოდა, რომ არ წვიმდა და ნაცნობებიც  უფრო ბევრი დამხვდნენ.

დღეს არდადეგების ბოლო დღეა. ხვალიდან ისევ ჩვეულებრივ ცხოვრებას ვუბრუნდები, დილით ადრე გაღვიძებით, მეცადინეობით, 2 საათიანი მგზავრობით… ეს ყველაფერი ახალი სულაც არ არის. მხოლოდ ის განსხვავება იქნება, რომ ხვალიდან გაზაფხული იწყება და გაზაფხულზე არასოდეს ვყოფილვარ უნივერსიტეტში

პირველმა სემესტრმა დიდი დაძაბულობით, მაგრამ მაინც ნორმალურად ჩაიარა. რაც მთავარია არც ერთი საგანი არ შემრჩენია და მეორე სემესტრში ჩვეულებრივად გავივლი 6 საგანს. ახალი ცხრილი უკვე კაი ხანია შევადგინე და რეგისტრაციაც გავიარე. სამწუხაროდ ძველ ჯგუფელებთან ერთად ვეღარ ვისწავლი, ამიტომ ახალი ცხრილი ისე შევადგინე, რომ ყველა საგანი სხვადასხვა ჯგუფთან ერთად მქონდე

2 კვირაა დაგეგმილი მაქვს ავად სახსენებელი და ყველასათვის საძულველი -  სტომატოლოგთან ვიზიტი.  შევამჩნიე რომ ორი კბილი ჯანმრთელად ვერ გამოიყურებოდა და გადავწყვიტე აღარ დამეყოვნებინა. ძალიან ვუფრთხილდები კბილებს სანამ დროა, რადგან სულაც არ მინდა 40 წლის ასაკში პროტეზით ვიარო, ჩემი სკოლის ზოგიერთი მასწავლებელივით . ახლა კიდევ სიბრძნის კბილი ამომდის და ეს ცალკე მიბურღავს ტვინს, გამოცდების დროს გამაყუჩებლებს ვეტანებოდი აქტიურად რომ კონცენტრაციაში ხელი არ შეეშალა ტკივილს. კიდევ ეგ მინდოდა ხელის შემშლელი

წინა კვირას ვერ მოვახერხე მისვლა, დაკავებული იყო ჩემი ექიმი, თანაც ისეთი არაფერიაო მითხრა, მაგრამ მე  მაინც დროზე მინდოდა  ამ პრობლემის ა