nan / blogroll.ge /

10 მარ. 2010 / 17:41 ბათუმელი ჟურნალისტის ბლოგი // nan

ყველას თავისი კინო აქვს

2

არ მიყვარს ალალბედზე, პულტის წვალების დროს ნანახი ფილმები. ბევრ კარგ სურათს გადავყრივარ ასეთი ხეტიალის დროს, მაგრამ მაინც არ მიყვარს. მომწონს, როცა ვარჩევ ფილმს, ეს შერჩევის პროცესიც კინოს ნაწილია. ვეძებ რეჟისორის, მსახიობის, ქვეყნის, საუნთრეკის ან სულაც პოსტერის მიხედვით. ხანდახან ისეთ კარგ რამეს წააწყდები მთელი დღეების მანძილზე გაგყვება. ასე ვიპოვე მაგალითად The Way Home, შესანიშნავი კორეული ფილმი, რომელიც ძალიან მიყვარს და ასე ვიპოვე Chacun son cinema, „ყველას თავისი კინო აქვს“.

ძმები დარდანების ფილმებს ვეძებდი და გუგლი დეიდამ ეს ფილმიც მომცა. გადახედავ ფილმის მიმოხილვას და რას ნახავ უკეთესს, ყველანი აქ არიან: დარდანები, თეო ან

9 მარ. 2010 / 23:36 ბათუმელი ჟურნალისტის ბლოგი // nan

ავი სამშაბათი

0

თუ თქვენ ამ პოსტს კითხულობთ, ესე იგი მე როგორღაც მოვახერხე ამ მუსიკის ატვირთვა ბლოგზე და დამდეთ პატივი და ჩართეთ. თუ ზე მხიარულ ხასიათზე ხართ, აგე რეკომენდებულ ბლოგებში შეარჩიეთ რამე, თუ არადა მოუსმინეთ, მშვენიერი მუსიკაა.

სამშაბათი მთავრდება და თავში დომხალი მაქვს. იცით ალბათ რა საშინელი გრძნობაა, როცა საკუთარი თავით უკმაყოფილო ხარ. სიამოვნებით დავწერდი ამაზე გრძელ პოსტს, მშვენივრად გავერთობოდი, მაგრამ მერე გული ამერევა და არ ღირს. თან ლიმიტირებული მაქვს, ბლოგზე ურნაში გასაშვები პოსტების რაოდენობა. ბოლო ხანებია გადავაჭარბე, ამიტომაც ეს პოსტი ურნაში და ხვალ ახალი, მხიარული და ქარიანი პოსტი.

პ.ს. დიდი მადლობა ტომას ძალი

22 თებ. 2010 / 20:08 ბათუმელი ჟურნალისტის ბლოგი // nan

მულტიპლიკაცია დეპრესიის წინააღმდეგ

2

პატარა, მაქსიმუმ ნახევარსაათიან დღესასწაულს დიდი და რთული სახელწოდება ჰქონდა: "მულტიპლიკაციური ფილმების პროგრამა". დღესასწაული იყო აბა რა, მე და ჩემი და გიჟებივით დავხტოდით ოთახში, ბალიშებს ვურტყამდით ერთმანეთს, მაგრამ საკმარისი იყო ეკრანზე ტიტრები წამოსულიყო, ეგრევე თვალებად ვიქცეოდით. მულტფილმების უმრავლესობა რუსულ ენაზე იყო, მაგრამ ამას რა მნიშვნელობა ჰქონდა. ხანდახან სატელევიზიო გადაცემების პროგრამა წინასწარ ვიცოდით და მთელი დღე ველოდებოდით "მულწიკების" დაწყებას.

რათქმაუნდა გვქონდა საყვარელი მულტფილმები. "წუნა და წრიწუნა" და "მტრობა" რატომღაც არ მიყვარდა. იყო ასეთი მულტფილმი, "მწვანე ტოტი", თუ გახსოვთ :) რუსულ მულტფილმებშიც მყ

19 თებ. 2010 / 11:46 ბათუმელი ჟურნალისტის ბლოგი // nan

„საგაზაფხულო მედიცინა“ და ახალი ვებ–გვერდი

1

შარშან სტატიაც კი დავწერე ამ მდგომარეობაზე, „საგაზაფხულო მედიცინა“ ერქვა და მოკვდა რომერის ბიჭი სიცილით, საგაზაფხულო მედიცინა რას ნიშნავს და საზამთრო მედიცინისგან რით განსხვავდებაო.. იცის ხოლმე ასე, გამოგიჭერს რაღაც უზუსტობაში და კვდება სიცილით, მაგრამ ისე გადამდებად იცინის, არ გეწყინება.

ჩვეულებრივი ამბავია, ყოველ ჯერზე გაზაფხულის მოახლოებას კალენდრის და ამინდის გარეშეც ვგრძნობ. ასე მგონია სხვა ადამიანის ცხოვრებით ვცხოვრობ, სხვის ყავას ვსვამ, სხვის წიგნებს ვკითხულობ. მოწყენილი ვარ და გამოფიტული. სულ მინდა ჩემი საძინებლის მზიან აივანზე სკამი გავიტანო და ვიკითხო, მაგრამ სახლში თითქმის არა ვარ და არც ისეთი ახალი წიგნები მაქვს, ჩემს

4 თებ. 2010 / 19:12 ბათუმელი ჟურნალისტის ბლოგი // nan

დაბრუნება ბათუმში

1

ხანდახან საშინლად მინდა ჩანთა ჩავალაგო და წავიდე, უცნობ ქალაქებში ვიხეტიალო, სადმე პატარა კინოში ან თეატრში შევეხეტო საღამოს, უკანა რიგში მოვკალათდე და ადამიანებს დავაკვირდე... მაწანწალობა მინდება ცოტათი, მაგრამ ბურჟუა მაწანწალა გაგიგიათ?! კომფორტი მიყვარს, რბილი საწოლი და გემრიელი ყავა. არ გამოვდგები მაწანწალად ერთი სიტყვით, არსად წავალ გარანტირებული მინიმალური კომფორტის გარეშე.

ბევრიც არ მიწანწალია, სულ ორიოდე ქვეყანაში ვარ ნამყოფი და ყველგან მომწონს. საერთოდ ყველა ქალაქი მიყვარს, სადაც კი ვყოფილვარ. არ მაქვს დიდი მიჯაჭვულობის გრძნობა მშობლიურ ადგილებთან, ყველგან კარგად ვგრძნობ თავს, სადაც საინტერესოდ შეიძლება ცხოვრება, ოღონდ სუ

nan / ბლოგერი

ბოლო რამდენიმე პოსტი:

ყველას თავისი კინო აქვს

ავი სამშაბათი

მულტიპლიკაცია დეპრესიის წინააღმდეგ

„საგაზაფხულო მედიცინა“ და ახალი ვებ–გვერდი

დაბრუნება ბათუმში

საკუთარი ბლოგი

ფავორიტი ბლოგები