ბლოგის წერას ერთი ყველაზე სახალისო ნაწილი მუდამ თან  ახლავს .  Google Analytics ის მეშვეობითშენ შეგიძლია გაიგო თუ რა სიტყვების მეშვეობთ ხვდებიან მომხმარებლები შენს ბლოგზე. ჩაწვდე მკითხველის მაჯისცემას და შეაღწიო მათ ფანტაზიაში. ამ ყველაფერს, მთელი თვის განმავლობაში ვინახავ  და შემდეგ საუკეთესო მარგალიტებს ტვიტერის პროფილზე ვდებ ხოლმე. დღეს იგივეს გაკეთება ბლოგის მეშვეობითაც გადავწყვიტე.  თემები შემომაკლდა უბრალოდ და იმედია ამ გადახვევას არ შეიმჩნევთ . მით უფრო მოახლოებული ვირტუალური გეი აღუმის ფონზე, ვხვდები რამდენად სჭირდება ერს მცირედი პოზიტივი .

ასე რომ ჩავუჯდეთ. აი რას სერჩავს ერი , ბერი და მრევლი .  მარხვაზე გასული გუგ

ცოტას ვორჭოფობდი გამეგრძელებინა თუ არა top101 movies დღიურების წერა . მაგრამ რადგან დავიწყე ბოლომდე მივიყვან საქმეს . თან უმეტესობა ფილმებისა, მრავალი რამის თქმის საშუალებას მაძლევს და მოკლედ არ ღირს შუა გზაში შევწყვიტო პოსტების ეს სერია. აგვისტოს თვეში სხვას თითქმის არაფერს ვაკეთებ , გარდა ამ სეანსებზე სიარულისა და ორ სამ დღეში ერთი პოსტით შეგაწყენთ ხოლმე თავს. რომ გითხრათ top101 movies ჩვენებებზე ხალხის რაოდენობამ იმატა, ან ნაკლებად ცივა დარბაზებშითქო მოგატყუებთ. (სამაგიეროდ მე ვისწავლე ჭკუა და ჩანთით მოსაცმელი მიმაქვს დღეს. )თუმცა რამდენიმე კარგი ფილმის ნახვის საშუალება კი გვქონდა, ბოლო დღეების განმავლობაში. დარბაზში თითქმის ერ

წინა პოსტიდან უკვე იცით, რომ 8 აგვისტოს გორში ვიყავი. ერთ ერთი არასამთავრობო ორგანიზაციის მიერ ორგანიზებული აქციის გასაშუქებლად. გორში იმდენი თავგადასავალი გადაგვხდა თავს, რომ ამ პოსტის არ დაწერა ალბათ არ გამოვიდოდა. მოკლედ ვინც ფეისბუქზე და ტვიტერზე მადევნებთ თვალს მცირედი ამბები მაინც გეცოდინებათ ამ თავგადასავლის, თუ არა და, მზად ვარ მთელი დღის ისტორია თავიდან ბოლომდე მოვყვე . მოკლედ მოიმარჯვედ პოპკორნები, ან ჩემსავით ცივი ყავა ბევრი ყინულით და ჩაუჯექით. ” გ2 ტკბილი მოგონებების ქალაქი. “

დილის 9 საათისთვის მე და ფსიქე თამარ მეფის ქუჩაზე შევხვდით ერთმანეთს. სადაც აქციის ორგანიზატორებს და მხატვრებს უნდა შევხვედრ

აგვისტოს ომიდან ორი წელი გავიდა. არ მიყვარს იმ დღეების გახსენება , ოდესმე ალბათ დავწერ რას ვგრძნობდი რას ვფოქრობდი , რისი მწამდა ვისი არ მწამდა და ა.შ დღეს კი ამის არანაირი სურვილი არ მაქვს იმდენი დროც არ გასულა , რათა უკეთ გამეანალიზებინა იმ დღეებში ჩ(ვ)ემში მომხდარი ცვლილებები (ტერიტორიულს არ ვგულისხმობ , იდეურ ცვლილებებზე მაქსვს ამ შემთხვევაში საუბარი) . და არც ამ თემაზე მსურს ამჟამად საუბარი . წელს გადავწყვიტე რომ ამ თარიღს გორში შევხვედროდი ქალაქში რომელიც ერთ ერთი ეპიცენტრი იყო აგვისტოს ომის დროს . ამავდროულად არ მსურდა მიტინგებსა და მანიფესტაციებში მიმეღო მონაწილეობა, არა იმიტომ რომ მსგავს აქციებს გამართლებულად არ მივიჩნევ,

ვაგძელებ   top101  movies  დღიურების წერას.  შეგახსენებთ რომ კინოთეატრ რუსთაველსა და ამირანში 5 აგვისტოდან 5 სექტემბრამდე მსოფლიო კინოშედევრების ჩვენებები მიმდინარეობს. მიუხედავად იმისა რომ ზაფხულია და როგორც წესი თბილისი საკმაოზე მეტად მოსაწყენია ამ დროს, ქართველი კინომოყვარულები დიდად არ აქტიურობენ სეანსებზე დასწრებით. უფრო სწორედ დადიან კინოში, მხოლოდ პრემიერებზე. სიმართლე გითხრათ არც ერთი ახალი ფილმის ნახვის სურვილი  არ გამჩენია, დიდად არც დასაწყისი მაინტერესებს , არ ვიცი ამჟამად რეტრო მიზიდავს, პრემიერებისთვის დანარჩენი 11 თვე არსებობს. შესაბამისად სრული სიმყუდროვეა დარბაზში მაქსიმუმ 15- 20 კაცი ზის ისიც საღამოს სეანსებზე და