sapostoyuti 
არ ვიცი, როდის წაიკითხავ, მაგრამ ვიცი, რომ ერთხელაც აუცილებლად ნახავ ამ წერილს…
თებერვალში შენი წასვლიდან ერთი წელი შესრულდა; ეს ჩემთვის, თორემ დარწმუნებული ვარ, წამების სიზუსტით გაქვს გამოთვლილი შენი აქ არყოფნის დრო – თბილისის აეროპორტის ესკალატორიდან აი, ამ წამამდე…
ვიცი, რომ ძალიან გიჭირს და ყველაზე მეტად მონატრების გამო…
ჩვენი არცთუ ხშირი ხანმოკლე საუბრებიდან ვხვდები, როგორ ძლიერ შეიცვალე; რეალობისთვის თვალის გასწორება, ყოველი ნაბიჯის აწონ–დაწონა, ადამიანებისთვის ეჭვის თვალით შეხედვა და საჭიროების შემთხვევაში მათი თავიდან მოშორებაც გისწავლია…
ვხედავ ამას და გიხსენებ ისეთს, ძველს… ხანდახან რომ მაბრ
საკუთარი ბლოგი
ფავორიტი ბლოგები
კომენტარები:
მადლობა ფავორიტობისთვის :)
მეილს ამოწმებთ ხოლმე :)))